Temet Nosce
6 Şubat 2023 size ne hatırlatıyor?
Raçel ve Kemal o gece hesap kitap yapıp ertesi gün planlarını yaparak yatarlar. Ama büyük Kahramanmaraş depremini yaşayarak uyanırlar. Deprem anı ve sonrasında yaşadıklarıyla gördükleri tüm bu afeti yaşayanlar gibi Raçel’i de sarsmıştı.
Depremi yaşayan bu çift sonrasında Ankara’ya taşınır ve kitabın temelinde büyük bir travmanın ardından yeniden tutunma çabasını görüyoruz. İkisi de hayata sıfırdan başlıyor ama en çok Raçel’in iç dünyası dikkat çekiyor. Depremin yaraları sadece fiziki değil; ruhun taşıdığı görünmez kırıklar da var. Bu yüzden Raçel’in Dr. Meva‘dan psikolojik destek alması, kitabın en güçlü yeri.
Raçel’in Dr Meva’ya gitmesi bence kitabın en gerçek dokunuşu. Çünkü herkes geçer, atlatırsın der ama bazı şeyler kendiliğinden toparlanmaz.. Doktor Meva, reçelin iç dünyasında sıkışan düğümleri yavaş yavaş çözüyor. Onu hem aynalı yapıyor hem de nefes alabileceği bir alan açıyor. Raçel de bu süreçte kendi gölgesinden çıkmayı, kalbini yeniden duymayı öğreniyor.
Bu terapi süreci, travmadan iyileşmenin ne kadar kırılgan ama mümkün olduğunu gösteriyor. Bir yandan kayıplar, bir yandan yeniden tutunma çabası…
Hikayenin en güzel yanı şu: deprem sadece bir yıkım olarak kalmıyor, Raçel ve Kemal için yeni bir şekillenmeye dönüşüyor. Kaybettikleri çok şey var ama yine de dokundukları şeyler de var; sevgi, dayanışma, iyileşme isteği…Bazen insanın kaldığı yer değil, toparlandığı yer önemlidir.
Bu kitap bana şunu hissettirdi: insan bazen bir şehirden değil, kendinden göç ediyor; sonra yavaş yavaş yine kendine geri dönüyor.
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.