2002 Sait Faik Hikâye Armağanı ödüllü yazar Yekta Kopan’ın son üretimi olan Belki Yaz Erken Gelir isimli öykü kitabını Kasım ayı okumalarım içinde okuma fırsatım oldu.
Birbirinden bağımsız öykülerden mürekkep bu eser, öykü türünün tanımının hakkını veren nitelikte. Sayfa sayılarının az oluşunun ve imgelem gücünün ön planda olduğu bu dünyalar, hayatın tüm çelişkilerinin tek potada eritilişinin birer örneği adeta.
Bireysel hayat örneklerinden lanetlere, mahalle yasından kolektif bilincine; Fazıl Say’dan, direnişten kitlesel törenlere varana kadar sonsuz temalara sahip bu öyküler, “keşke bunun romanı yazılsa” diye düşündürüyor.
Yazarın gerçek tanıklıklarının izlerini gözlemliyorken politik göndermeleri de içeriyor ve bu durum beni ziyadesiyle memnun ediyor.
Aramızda yaşayan aynı hayatın acılarından, zorluklarından muzdarip olan ve bu hayata dair sözlerini esirgemeyen bir karakter olarak Yekta Kopan’ın tüm üretimlerini okumaya, anlatmaya devam edeceğim.
Ne diyor yazar: ''Sen bir okursun.
Masanda, çantanda, başucunda her zaman bir kitap var.
Gece lambanı söndürmeden önce son gördüğünün bir kitap olmasını istiyorsun hep.
Uykuya dalmadan zihnine doluşan görüntülerde, o kitap kapağının da yeri oluyor, yoksa uyuyamıyorsun.
Dünyanı kitaplarınla kuruyorsun.
Gittiğin yerleri, gördüğün manzaraları, tattığın lezzetleri bile kitapların belirliyor.
Kitaplığının orta rafında, en ortada duran kitap dünyanın merkezi gibi; oradan geçiyor bütün yollar.''
Kitaplı yollardan, düşlerden, bahçelerden ve kalplerden geçsin ömrümüz.. 
Belki Yaz Erken Gelir 
Yekta Kopan
Belki Yaz Erken Gelir Yekta Kopan
·
245 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.