Hyunam-Dong Kitapevi,Youngju’nun bilmediği bir mahallede kitapevi açması ile başlıyor.Başlarda herkesten uzak sadece kitap okuyarak günlerini geçiren biriyken zamanla mahalledekilerle aile oluyor ve kitapların sıcaklığını beraber hissediyorlar.Ona göre kitaplar farklı insanların hayat hikayelerini dinleyip onlarla o acıyı,mutluluğu hissedip beraber kuyudan çıkmanın bir yolu.
Kitap, bir karakter üstünden gidiyor gibi gözükse de kitabın içindeki her karakterin kendini bulma yolculuğunu anlatıyor.Bu yolculuklar ise toplumun istediği gibi çok başarılı olma,iyi yerlere gelmek,meslek sahibi olmak,evlenmek vb değil kendi içimizde oluşturduğumuz mutluluğa göre toplumun istemediği yolculuklar:) Ama sonunda tüm karakterler kendilerini dönüşmüş ve kendi dünyalarında iyileşmiş olarak hayatlarına devam ediyorlar.
Kitap sıcacık.Sanki orda gibi hissettiren bir an.Kitapevinden girip Minjun’un kahvesinden içip arkadaşlarınla sohbet edip sevdiğin kitapları okuyorsun.
Ayrıca yazar çok satan kitaplara da ufaktan eleştiriler yapmış.Kitapevinde bunlar yer vermek yerine gerçek manada görüşmeyi hakeden kitaplara da yer veriyor olması beni biraz düşündürdü.
Kitapta arkadaşlık,kendini bulma,iş ortamı,ailelerimizin bize yaklaşımları,eşlerimizle olan iletişimiz gibi bir çok güzel noktalara değiniyor.Buralara kitapta bazen bir kitap söyleşisinde buluşan dostlarla bazen bir yazar sohbetinde bazen de hayatın kendi akışında vermiş ve bunlarla birlikte kitap sizi sarıp sarmalıyor ve elinizden bırakmak istemiyorsunuz.Herkesin kendinden bir şeyler bulacağı içten,sıcak bir öykü okumak için bu kitaba şans vermelisiniz.
Herkesin bir Hyunam-Dong Kitabevini çizdiğini söyleyen yazara göre sizinki ne?