“Senin için bin kere bile olsa yakalarım”
*Bu kitap şunu soruyor:*
*"Bir hatayı telafi etmek için çok geç olabilir mi?"* “Geçmiş bir yol değildir; peşinden gelir.”Gerçek affetme önce kendinle başlar.
“Uçurtma Avcısı”, beni derinden etkileyen, vicdan ve affetmenin ne kadar ağır ama değerli olduğunu gösteren bir roman. Hikâye, Afganistan'da geçen çocukluk anılarıyla başlıyor ama o anılar, bir ihanete ve yıllar süren pişmanlığa dönüşüyor.
En çok da Hasan’ın sadakati ve sessiz sevgisi kalbime dokundu. “Senin için bin kere bile olsa koşarım” sözü sadece bir cümle değil, saf sevginin tanımı gibiydi. Ama Emir’in onun bu sevgisine karşılık verememesi, içimde bir kırıklık yarattı.
Roman boyunca “bir hatayı telafi edebilir miyiz?” sorusu kafamda döndü durdu. Amir’in vicdan azabıyla büyümesi, geçmişten kaçamaması beni düşündürdü: Hatalarımızdan kaçmak yerine yüzleşmek, bizi daha olgun biri yapıyor.
Son sayfaları okurken içimde buruk bir umut vardı. Çünkü ne kadar geç olursa olsun, doğruyu yapmak hâlâ bir seçimdi. Bu kitap bana hem dostluğun hem de affetmenin ne kadar güçlü olduğunu gösterdi.
··
420 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.