Bekle Beni , bir aşk romanı gibi başlasa da, bu ülkede düşünmenin ve üretmenin nasıl cezaya dönüştüğünün kısa ama sert bir hatırlatıcısı. 
Zülfü Livaneli , karakterinin üzerinden 68 kuşağının kırılan hayallerini, darbelerin insanın ruhunda açtığı yarıkları ve Türkiye’nin fikir insanlarına biçtiği kadersizliği anlatıyor. Sade gibi görünen ama içi dolu bir dille, “bu memleketin aydını neden hep tedirgin yaşar?” sorusunu sessizce bırakıyor okurun önüne.
Livaneli’nin kendi hayatı kitabın arka planında güçlü bir iz bırakır. Kendisi de 12 Mart ve 12 Eylül süreçlerini yaşayan, düşünceleri ve sanatı nedeniyle baskı gören, uzun süre yurtdışında yaşamak zorunda kalan bir isimdir. Bekle Beni’deki “bir kimliğe sığamama” hâli, hem ülkesini hem de kendisini yeniden kurmaya çalışan Livaneli’nin yıllar boyu yaşadığı sürgün duygusuna çok benzer. Onun romanlarındaki temel temasal damarlardan biri olan “bireyin devlete karşı kırılganlığı”, burada da hem sade hem de ince bir dille işlenmiştir. Birkaç sayfada bir kuşağın acısını ve direncini duyurabilmesi, Livaneli’nin hem tanıklığının hem olgun kaleminin gücü. Kısacık ama uzun uzun düşündüren bir metin.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.