Basit bir yaşam sürmek, göründüğü kadar kolay değil; aksine ustalık ve sabır gerektiren bir sanat. Hayatı durağanlık içinde geçiren, kafasını dış dünyanın karmaşasına yormayan, kendi kabuğuna çekilmiş biri olan Oblomov’un hikayesi, bize başka bir pencere açıyor. Ancak burada göz ardı edilmemesi gereken bir detay var: Oblomov pasif gibi görünse de aslında etrafında olup bitenlerin farkında. Önüne çektiği setlerle ve sergilediği tavırlarla, çevresindeki yozlaşmaya kendince bir tavır alıyor; belki de bu onun özgün bir savunma mekanizması. Bezginlik ve tembellik kavramlarını Oblomov kadar etkileyici bir şekilde işleyen başka bir eser var mı, bilinmez. Bir klasik olarak eşsizliği tartışılmaz. Önemli olan tek bir karakterden öte "Oblomovluk" kavramını anlayabilmek. Unutmayın, kurnazlık bozuk para gibidir; onunla büyük işler başaramazsınız... Keyifli okumalar, kitapla kalın...
·
3 +1'leme
·1.051 Gösterim
5 Yorum
Oblomov Çünkü aşka düşen bir insanın kendi ruhunda filizlenen bu duyguyu, gözlerini kapayan büyüyü bir bilgin gözüyle seyretmeye vakti yoktur. Kalbinin ne zaman ve nasıl hızlı çarpmaya başladığını, nasıl birdenbire kendini feda edebilecek kadar güçlü bir bağla bağlandığını, nasıl kendini unutup sevgisiyle bir olduğunu, dizlerinin nasıl titrediğini, ateşinin nasıl yükselip gözlerinin nasıl yaşla dolduğunu göremez…Oblomov Ben yalnız senin bakışınla, senin sesinle hayata kavuşuyorum...#k:1247Benim için de sensiz günlerin ve hayatımın anlamı yok. Gece rüyamda hep çiçekli vadiler görüyorum. Seni görür görmez iyi bir insan oluyorum, bir şeyler yapmak istiyorum. Sensiz sıkılıyorum, tembelleşiyorum. Sırtüstü yatıp hayale dalmak istiyorum. Sen beni… beni sevmekten utanma…
Oblomov Şairmişsin be! Evet, hayat konusunda şairim, çünkü hayat bir şiirdir. Onu insanlar berbat ediyor...Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.