Her Yaşar Kemal okuduğumda yüreğimde öyle bir yere dokunuyor ki kelimeleri, bir bakmışım gözlerimden yaşlar akıyor. Okurken Semih oldum sırt çevirdim arkadaşlarıma, Hayri oldum özlem duydum, Uzun oldum o kilimin derdine düştüm. Taksimdeki kalabalığın içinde ve çaresizliğin göbeğinde, taşıdığım onlarca kuşun altında ezilirken, köfteci arabasından yayılan kokuyu alarak hayallere, düşlere daldım. Allahım bu nasıl bir dram, nasıl bir çaresizlik? Hepimizin gözü önünde yaşanan kim bilir hangi şeyleri görmezden geliyor, geçip gidiyoruz? İnsanlık işte... Ne olacak? Kuşlar da gitti.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.