Öğrencilerimle ders saatim yaz dışında genelde gün sonuna denk gelir. O yüzden kimi zaman çok yorgun veya günün hercü mercünden dolayı üzgün, gergin bir ruh haliyle derse başladığım olurdu. Bu tür olumsuz duyguları en zirve haliyle yaşadığım bir gün derse başlamadan önce namaza durdum. Çünkü o an ki ruh halim bana ağır geliyordu. Ve o gün ben namaza durunca 4-6 yaş aralığındaki yavrucaklar da arkamda saf tutmuştu. Bir gülüşmeleri bir kıkırdamaları vardı ki. Gülüşmelerindeki tınıya bıraktım ruhumu. Cennetteki huzur nasıl bir şey bilmiyorum. (Rabbim nasip etsin inşallah) Ama ben o gün hiç olmadığım huzur duydum. Tüm iliklerime kadar hücrelerimde o huzuru hissettim. Çocuk neşesinin, çocuk gülüşmelerinin verdiği o muhteşem duygu bana cennetten bir esinti gibi geldi. Buna mukabil çocuk ağlamaları o kadar ağır geliyor ki... Hele bir çocuğun acı çekmesi... Cehennem olmasın da ne olsun. Bu sebeple 
Kurşunların da Rengi Var ve 
Kurşunların Rengini Yıldızlarla Değiştirdim kitaplarını okurken çok zorlandım. 
Emine Seçeroviç Kaşlı iyi ki iki kitabı kaleme almış. Şu an var olan kıyımların, katliamların, savaşların son bulup hiç bir insanın çocukluğunda benzer anıların olmaması..
İnsanlık için aydınlık sabahların yakın olması dileğiyle .
Kurşunların da Rengi Var ve Kurşunların Rengini Yıldızlarla Değiştirdim kitaplarını okurken çok zorlandım. Emine Seçeroviç Kaşlı iyi ki iki kitabı kaleme almış. Şu an var olan kıyımların, katliamların, savaşların son bulup hiç bir insanın çocukluğunda benzer anıların olmaması..
İnsanlık için aydınlık sabahların yakın olması dileğiyle .
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.