Efsuncu Baba
Efsuncu Baba, Türkiye’nin modernleşme sancılarını; insanın inanç ile akıl arasındaki bitmeyen çatışmasını ve “umut” denen kırılgan duygunun nasıl sömürülebileceğini anlatan eleştirel bir öykü aslında.
Geçim sıkıntısı, inanç boşluğu, hastalık ya da türlü belalarla baş edemeyen karakterler sonunda çareyi Efsuncu Baba’da bulmaya yöneliyor. Onun vadettiği şey ise hepimizin tanıdığı bir vaat: bir mucize, yani daha kolay bir hayat.
İnsanlık tarihi boyunca değişmeyen bu arayış romanın esas kurgusunu oluşturuyor. Hikâye ilerledikçe Efsuncu Baba’nın gücü ya da gerçekliği sorgulanmıyor; asıl sorgulanan, insanın neye inanmak istediği oluyor.
Dili sade ve akıcı olduğu için rahatlıkla okunabilecek bir kitap. Şimdiden keyifli okumalar ️
Alıntılar
"En akıllılarımız her gün aldanıyorlar. En akılsızlarımız her gün aldatıyorlar. Hepimiz daima aldanıyoruz, fakat fırsat düştükçe aldatıyoruz. Bu suretle geçim dengesini biraz düzeltebiliyoruz.Aldanıp da aldatamayanlar.İşte aç kalan güruh bu zavallılardır."
"Bütün dünyaca fikren o kadar tehlikeli bir devirdeyiz ki çirkefi üstüme sıçratmamak için konuyu derinleştirmekten
kaçıyorum."