Ya ölüm olmasaydı yaşam değersizleşir miydi ?
Kitap” Ertesi gün kimse ölmedi” ile başlar yine bu cümleyle biter ..
Yazar Saramago bölüm numaraları kullanmadığı için mantık açısından iki ana bölümde inceleyebiliriz ..Birinci bölümde ölümün ortadan kayboluşunu anlatırken ikinci bölümde ölümün tekrar geri dönüşünden bahseder.
1. Bölüm
Ölümden bir kavram ,olgu olarak bahseder ve toplum ile ilişkisini anlatır. Bu bölümde toplumu, bürokrasiyi ve kiliseleri kendi çıkarları doğrultusunda hareket ettikleri için hicveder . Özellikle kapitalist sistemde ‘ölümsüzlüğün’ ekonomik bir sorun olarak algılanmasını eleştirir . Yazar daha sonra ahlaki yozlaşmaya dikkatleri çeker .İnsanların ağır hastalarını sınırdan geçirerek ölmelerini istemeleri; etik dışı yollara başvurmalarına sebep olur .
Daha sonraki kısımda , ölüm olmayınca dini kurumların da işlevini yitireceğini anlatır ve kitapta şu ifade geçer ; “Din ve ölüm ateş ve barut gibidir, ateş olmazsa barutun işlevi olmayacaktır. “
2. Bölüm
Bu bölümde yazar ölümü canlı varlık olarak ele alıp, kişileştirip bireyle ilişkisini anlatır . Yedi ay sonra ölüm yeniden geri döner ve insanlara öleceğini bir hafta önceden eflatun zarflarla haber vereceğini söyler . Yazar bu kısıma daha çok felsefik bir hava katmış ve çok fazla metafor kullanmıştır .
Sonuç olarak yazarın vermek istediği mesajı şöyle söyleyebiliriz : Her şey zıddıyla anlam kazanır. Yaşam da ölümün varlığıyla anlamlı olabilir ancak. Doğal düzen için ölümün ne kadar gerekli olduğunu farkedeceksiniz . Özellikle son kısımda yaşamın ölüme direnmesini ele alış şekli çok farklıydı . Ve kitabı kapatırken ‘ iyi ki ölüm var’ demekten kendimi alamadım..
Eleştirilerim: Yazar kitabında hiç isim kullanmamış .Bu yüzden de diyalog çizgisi, tırnak işareti de hiç yok. Okurken böylesi uzun cümleleri okumak beni yordu ve bazen metinden kopmama
·
112 Gösterim
1 Yorum
Songül
Gönderi Sahibi
Umarım farkında olmadan spoiler vermemişimdir eğer olduysa kusura bakılmasın 🙏
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.