varoluşun uçuş denemeleriDuygu ve Düşünce
Jonathan’ın uçuşu aslında fiziksel bir eylemden çok bir varoluş denemesi. İnsanlar da bazen hayatta gördüğü sınırların gerçek mi yoksa toplumun dayattığı şeyler mi olduğunu ayırt edemiyor. Kitap, Martin Heidegger'in - özgün varoluş - düşüncesiyle oldukça benzer bir noktada buluşuyor: "insan, kendi gerçeğine yönelmedikçe başkalarının çizdiği çemberde dönüp duruyor."
Jonathan bunu fark ediyor, ama çevresindeki diğer martılar "Bu dünyaya yemek ve olabildiğince uzun yaşamak için geldik." düşüncesinde oldukları ve hayatlarını geleneklerine, inançlarına fazlasıyla adadıkları için, bu onları gerçek özgürlüklerinden uzaklaştırıyor.
( "Unutma Jonathan"
"Cennet bir zaman dilimi ya da bir mekân parçası değildir"
"Çünkü zaman ve mekân kavramları anlamsızdır, inancı unut"
Dedi Chi Yong tekrar tekrar
"Uçmak için inanca ihtiyacın yok"
"Sadece uçmayı anlaman yeterli, hadi tekrar dene" )
Bu kitabı okurken kendimi sürekli Jonathan’ın yanında hissettim onunla büyük bir bağ kurdum. Sanki ben de onun kanatlarının ucuna tutunmuşum da rüzgarla birlikte yeni bir şeyler arıyorum gibi.. özgürlüğün aslında başkalarının değil, benim kendime verdiğim bir izin olduğunu anladım kitabı okuduğum zaman.
Kendine inanmak, diğer herkesin seni alkışlamasından daha güçlü bir şeydir. Jonathan bunu yine hatırlatmış oldu.
Belli zaman aralıklarında tekrar tekrar okunması gereken bir kitap bence. Sen değiştikçe kitapta değişiyor, ana konu hep aynı ama senin algıladığın değişebilir.
Bazen bir martının hikayesi bile insanın içine yıllardır söylemediği veya söyleyemediği cümleleri getiriyor...
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.