️ Yarım Hece- Merve Arslan
Etkileyici, duygusal, beklenmedik; üç kelimeyle bu kitabı tanımlayabilirim. Beklenmedik bir finalle kitabın güzelliği kendini korurken, yazım dilinin sade ve şiirsel olması da ilgi çekiciydi.
Alıntıların güzelliğinden zaten anlamışsınızdır. Alıntıları önceki reelste bulabilirsiniz.
Annesizliğin, merhamet yoksunluğunun, baba faktörünün olmaması, psikolojik şiddet ve getirdiği psikolojik hastalıkların bol bol görüldüğü bir kitaptı.
Çoğunlukla psikiyatri kliniğinde geçen olaylarla, baş karakterimizin çocukluğuna, günlüğüne ve yaşadığı acı dolu olaylara dönüyoruz. Çarpıcı bir şekilde annesizliğin bir çocukta nasıl derin yaralar bıraktığına şahit oluyoruz. İçimden çok kez merhamet duydum, çok kez üzüldüm, çok kez kalbim parçalandı.
Rahatsızlığının ilerleyen bölümlerinde başına gelenler daha da rahatsız ediciydi. Her çocuk mutlu olmalı diyebiliyorum sadece. Eksiksiz sevgiyle büyütülmüş çocuk kalmamalı.
Düşünün bir genç kendi isminden nefret edip de ismini değiştirsin. Evin olarak kalmak istemeyip kendini yeni biri haline getirip Aylin olsun. Aylin'i de bir türlü sevemeyip, aşk acısını ve daha fazlasını da üzerine ekleyip delirme noktasına gelsin.
Nermin anne; sanırım en sevdiğim karakterdi. Her daim yanında, sevgisi sonsuz olan acı çekmiş bir kadın karakterdi.
Ve Mizgin, çok üzüldüğüm kardeşimiz, senin acıların da fazla güçlü kılıyordu seni.
Kitabın finalinde her detayın hatırlanması, dile getirilmesi konunun güzel bağlanmasını sağladı. İçimde buruklukla okudum, bitirdim son cümlelerini Aylin'in.
Yaşam umudunu her şeye rağmen korumaya çalışması, vazgeçmemesi, her daim anne sıcaklığını araması, bitmek bilmeyen acıları, aslında hepsi tanıdıktı. Kendinizden bir şeyler bulabilirsiniz satır aralarında, ben çokça buldum zira.
·
67 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
