Kitaptaki karakterlerin yalnızlığı, sevilme ve fark edilme istekleri gibi duygular o kadar çok geçti ki bana. Uzun bir süre her tatlı yiyişimde Meltem’i, babaannesini, dedesini ve Selime teyze’yi hatırlayacağım. Bir de Fırat’ı. Kitabın son sayfalarında yer alan “Bu kadarcık bir sevilme, bu kadarcık bir sevildiğini bilmeydi hayattan istediğim.” satırlarını ağlayarak okudum. Hepimizin isteği bu kadarcık bir sevilme, sevildiğini bilme işte. Ama Allah hepimize bunun koskocaman şeklini yaşatsın inşallah.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.