Acılar yaşarız, kayıplar veririz, henüz çocuk yaşta başlar güven problemlerimiz, bağlanma problemlerimiz.
Bunların arasında kayboluruz, hatta donakalırız…
Hayatta kalmak için bir takım savunma mekanizmaları geliştiririz. Çoğunlukla yaşadıklarımızı bastırmak olur bu; eğer yüzleşirsek acı çekeriz çünkü.
Gün gelir başkalarının acılarına duyarlı olduğumuz kadar kendi acılarımızı yoksaydığımızı farkederiz. Canhıraş ilgileniriz kendimizle; travmalarımızı gün yüzüne çıkarır, kabullenme sürecine gireriz.
Bütün bunlar çok çok kıymetli ve elzem ama bunca yaşanmış kötü anıların arasında deneyimlediğimiz hiç iyi anı yok mu?
Rezilyans, yıkık dökük anıların arasından parçalarımızı nasıl toplayacağımızı, döküntülerin arasında kalan ışıltıları görebilmemiz için rehber niteliğinde bir eser.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.