Zülfü Livaneli’nin edebiyatına aşina olan okurlar için Bekle Beni, yazarın tanıdık çizgisini sürdüren, fakat aynı zamanda yeni ve kişisel bir kapı aralayan bir eser. Kitabın sonunda otobiyografik bir metin olmadığının özellikle belirtilmesine rağmen, Livaneli’nin yaşamını anlatan Sevdalım Hayat’ı okuyanlar için, satır aralarında onun hayatından izler görmek kaçınılmaz hale geliyor. Bu yönüyle roman, hem gerçek ile kurgu arasındaki ince çizgide yürüyor hem de okurunu o atmosferin içine kolayca çekiyor.
Eserde, Türkiye’nin baskıcı dönemlerinde düşüncenin, sanatın ve aydın kimliğinin nasıl hedef haline geldiğini görüyoruz. Yalnızca yazdığı ya da düşündüğü için dışlanan, sürgün edilen, baskı altına alınan birçok yazar ve düşünür insanının yaşadığı zorluklar, romanın dokusuna güçlü bir şekilde işlenmiş. Livaneli bu yönüyle, bir karakterin hikâyesini anlatırken aslında ülkenin karanlık dönemlerine de ayna tutuyor.
Selim’in hikâyesi ise romanın duygusal omurgasını oluşturuyor. Ailesiyle yaşadığı acılar, yıllar sonra kızına kavuşması ve tüm bu sürecin insani yönleri, Livaneli’nin akıcı diliyle oldukça doğal ve sarsıcı bir şekilde aktarılmış. Yazarın dili yine kendine özgü, yalın ama derinlikli; okuru yormayan, aksine metne daha çok bağlayan bir akıcılığa sahip.
Ancak Sevdalım Hayat’ı okumayan okurlar için Bekle Beni, bazı noktalarda havada kalan çağrışımlara sahip olabilir. Livaneli’nin yaşam öyküsüyle bağlantı kurmak, romanın alt katmanlarını daha görünür hale getiriyor ve esere farklı bir derinlik katıyor.
Genel olarak Bekle Beni, Livaneli edebiyatını sevenler için hem tanıdık hem de duygusal açıdan sarsıcı bir roman. Hem bireysel bir hikâye anlatıyor hem de Türkiye’nin siyasi, kültürel ve toplumsal atmosferine güçlü bir tanıklık sunuyor. Yazarın kalemi bir kez daha kendine has inceliğini gösteriyor; edebiyatın iyileştirici ve hatırlatıcı yanını hatırlatıyor.
İyi ki Zülfü Livaneli
·
751 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.