Yazar hem nörolog hem bir psikiyatrist. Bunu söyleyerek başlamak lazım, çünkü anlattığı açıdan görmek hakikaten büyük başarı. Toplama kampının hiç de kolay olmayan şartlarındaki anılarını anlatarak başlıyor yazar kitaba. Açlık, soğuk,özlem,hastalık, eziyet.. ne zaman özgür olacaklarını bilmeyen ve dahi tahmin bile yürütemeyen insanların nasıl dayandığını ya da dayanamadığını,hayatlarının bir anlamı olup olmaması ile ilişkilendirerek anlatıyor. Bana acının çevresinden dolanmakla olmaz, içinden geçmek lazım dedirtti. Ve tüm ıstıraplar.. evet değiştirebilirseniz zaten değiştirin ama değiştiremezseniz de buna bir duruş sergilemek insan olduğunuz için yapılması gereken gibi bir ezcümlesi var. İnsanları ikiye ayırıyor, düzgünler ve ahlaksızlar. Ama bu siyahla beyazı ayırmak kadar kolay bir iş değil ve neden kolay olmadığını da güzelce anlatıyor.
Bambaşka bir psikiyatri yöntemi Logoterapi’nin mucidi sanıyorum kendisi. Kitabın ikinci bölümünde nasıl bir yöntem olduğunu anlatıyor kısaca. Sıkıcı bulanlar olmuş ama psikolojiye ilgisi ve kısacık da bilgisi olanlar için öyle olmadığını kendimden bildim. Ayrıca yöntemi de ‘abi her şey de çocukluk travması değildir be’ diye günümüz psikoloji yaklaşımlarına itiraz eden biri olarak çok beğendim.
İnsanın anlık olarak değişebilecek olsa bile hayatında bir anlam olmasının ne kadar kıymetli olduğunu anlatan türlü örneklerle ben aşırı beğendim. Okuyacaklara keyifli okumalar:)
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.