Sen ve ben!
düşüncelerimizden
altın saraylar yarattığımız gün,
yoksul kalplerimizde
sıcacık atışıyla sevgi
ve karanlıkta buluşan
ellerimizdi
Sustuk, saatlerce konuşmadık
saatler boyu
suskun bir gece yaşadık
ıslak duvarların güneşe hasretini yaşadık,
sonra, en ince yerinden
vurulmuş, titreyen
bir sarkı
mahmur bir akşamüstü yarattı
(...)
Sen ve ben,
Emirgan'da bir vapur kaçırdık
kaçan en mutlu anlarımızdı
yağmura çizilmiş bir evren
caddeye düşen ıslak
gölgelerimizdi
Yürüdük, saatlerce durmadık
saatlerce
durgun bir gece yaşadık,
ıhlamurlar yatmaya soyunuyordu
çıkmaz bir sokakta, gece
hayallerimizle oynuyordu
Sen bir ağustos ayında tutsak
ben bir nisanda
baştan aşağı yağmur
bir daha öyle buluşmadık
oysa hep yanyanaydık
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.