Feyyaz Yiğit'in absürdizm üzerine inşa edilen evreninde yolculuğumuz bizi belirsiz bir zaman ve yerdeki bir mahalle kahvesine taşıyor. Her bir karakterin kendisiyle ve dış dünyayla kurduğu ilişkiler bağlamında çok şey ve hiçbir şey söylemedikleri, bireysel tükenişlerin toplumsal bütünleştirme çabaları ile harmanlandığı aşure tadında bir anlatıyı sunuyor önümüze. Aşure diyorum çünkü kimi zaman kekremsi tatlar alırken kimi zaman tatlı tonlar karşımıza çıkıyor. Tıpkı hayatın kendisi gibi diyerek büyük cümleler kurma küçüklüğü ile incelememi bitiriyor, Feyyaz Yiğit zihnine saygılarımi sunuyorum.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.