Çoğunluğun ağlayarak, gözleri dolarak okuduğu bu kitabı sinirle, öfkeyle okudum. Emir Can'a, Assef'e, Baba'ya her karaktere ayrı ayrı hatta en masum karakterlerden olan Hasan'a bile mütevazılığına merhametine kızdım.
Hep sonunu düşündüm ama maalesef her şey düşünülen gibi olmuyor. Afgan halkının ne yaşadıklarını kitaptan okurken yanı başımızda aynı olaylara tanıklık etmemiz umutsuzluk hissettirdi bende. Şunu anladım ki inanılması korkunç olan şeyleri birinin yaşadığını yıllar sonra okumakta çok bir şey değiştirmiyormuş ki yaşananlarda değişenler sadece canlar oldu. Her biri belki de sadece birer hikayeye karakter oldu veya olacak. Sanırım beni etkileyen de bu oldu günümüzle bağdaştırdım hep.
Ufak bi eleştirim de sanırım beklentiden kaynaklı olarak belki bi umut arayarak hikayenin sonu biraz hızlı bitti gibi.Bize biraz daha bilgi verebilirdi Khaled Hosseini, Sohrab'ın yeni hayatıyla ilgili
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.