Nereden başlamalı bilemiyorum. Melisa Kesmez'den okuduğum ikinci kitap, yazarın dili o kadar bana hitap ediyor o kadar narin nahif ki. Diğer kitaplarına da bakacağım mutlaka.
Kitap hiç umduğum şekilde başlamadı hiç umduğum şekilde de bitmedi o yüzden. Başlarken bir yas süreci okuyacağımı bilmiyordum bitirdiğimde Türkan'ın kendi gövdesinden doğabileceğini de. Her açıdan beklenmedikti benim adıma, sürprizli o yüzden ayrı sevdim. Çünkü kitap da bunu anlatıyor zaten, 48 yıl boyunca kendine ait bir alanı olmayan Türkan'ın sürpriz bir yola koyulma cesareti ve sonrasında kendisine bulduğu evi, ailesi. Türkan için ne kadar sürpriz bir yolsa, yoluna eşlik etmek benim adıma da o kadar sürprizliydi.
Kurumuş bir toprakken, içinde tohumlar belirmesi, çatlaması, bebek adımlarla büyüyüp yeşermesi ve hatta çiçeklenmesi yoluna yolculuğuna eşlik etmek çok güzeldi, "öyle başı kesik bir tavuk gibi dolaşmıyordun bir ömür dağ bayır. Bir an geliyor artık burada bir ömür dinlenebilirim diyordun. Büyük duyguların deli bir nehir gibi kayalardan aşağı akıp sonunda denize döküldüğü bir yer vardı. Akış hızının azaldığı bir yer." diye anlatıyor Türkan kitabın sonunda, omzunu pıtpıtladım.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.