Ahmet Mithat Efendi’nin “Çingene” kitabını bitirdiğinizde hissettiğiniz etki çok anlaşılır; çünkü eser, adeta 1910’lu yılların İstanbul’unun canlı bir fotoğrafını sayfaların arasına gizlemiş gibidir. Ziba’dan Hikmet Şemsi Bey’e, Sıhri Efendi’den Selimcan’a kadar her karakter, dönem insanının alışkanlıklarını, mahalle kültürünü, ilişkilerdeki incelik ve çatışmaları büyük bir doğallıkla yansıtır. Ahmet Mithat’ın o kendine özgü, konuşur gibi anlatan dili sayesinde okuyucu, hem hikâyenin içine girer hem de bir sokak arasında dolaşıyormuşçasına dönemin dokusunu hisseder.
Yazarın toplumsal bakış açıları, kadın ve erkek rollerini ele alışı, ahlaki ve sosyal değerlendirmeleri ise bugünden bakınca hem düşündürücü hem de tarihî bir belge niteliğindedir. “Çingene” yalnızca bir hikâye anlatmaz; Osmanlı’nın son dönem toplum yaşayışını, sınıf farklılıklarını, insanların birbirine bakışını ve gündelik hayatın küçük ayrıntılarını fotoğraf netliğinde sunar. Bu yüzden kitap bittiğinde, sanki eski İstanbul’un sokaklarında kısa ama etkili bir gezinti yapmış gibi bir his bırakır insanda.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.