Sevil karakteri başta o kadar zayıf ve pasif ki gerçekten sinir bozuyor. Ama sonra yavaş yavaş güçlenmeye başlaması hoşuma gitti; öyle kalmış olsaydı bana bile travma olurdu. Balaş’ın o yapışkan, sümsük hâli ise ayrı bir iğrenç… Neyse.
Kitabın sonunda anladığım şu: İnsan önce kendini sevmeli ve değerini bilmeli. Ama bunu da abartıp narsistliğe çevirmemek lazım. Sonuçta kimse Bihter–Behlül tadında bir drama peşinde değil.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.