Anatole France’ın Lokaste’i benim için biraz zorlayıcı bir okumaydı.
Yazarın kalemine tam anlamıyla alışamadığımı fark ettim; dili hem güzel hem de yer yer karmaşık. O yüzden metni takip ederken bazı bölümlerde kopukluk yaşadım. Hatta sanki bir roman ya da hikâye anlatmaktan çok, okuduğu başka bir metinden etkilenip onun üzerine düşüncelerini yazmış gibi bir havası vardı. O “hikâyesizlik” hissi beni biraz mesafede bıraktı.
Yine de şunu söylemem gerek: Acıyı anlatma biçimi gerçekten çok iyiydi.
O duyguyu, o sızıyı kelimelere dökme konusunda çok başarılı. Bunu okurken hissettim; belki kitabın en hoşuma giden yanı da bu oldu.
Genel olarak okunabilir bir kitap, ama çok beğendiğimi söyleyemem. Yazarın başka kitaplarını okur muyum, şu an için pek emin değilim. Belki doğru zamanda karşılaşılırsa olur; ama şu anlık beni devam ettirecek düzeyde bir bağ kuramadım.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.