Ay Işığında Şehir
Sisli bir gecede Solgun bir ecede Toprak ruhumu soğurur İçimde heceler savrulur Her gün kalbimin sahnesinden şehir... Ay ışığında kaybolur. Yine bir gece yarısı Sahile vurur yalnızlığım Uzaktan duyarım bir ıslıkla Sesinin sessiz sıcaklığını Ama kal tüm tanıklığınla Yanılayım, tek bir anlığına. Bilirsin, bu içimdeki şehir Her gün aynı saatin aralığında Kaybolur ayın en zarif ışığında. Ebrar Yalçın
Şiir
·
168 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.