Benim için ilklerin kitabı olmuş bir eser. Bazı bölümlerde hiç akmayan ama bazı kısımlarda da sayfalarca okuduğumu fark ettiğim çok enteresan bir roman, Tutunamayanlar.
Selim Işık beni çok etkiledi, onun hayata tutunma çabaları, küçüklüğünden beridir topluma ait olmak için uğraşması ama bunu başaramaması, kimse tarafından anlaşılamaması, onu anlayan insanlarla da beraber olamaması, aslında yaşarken ölmüş olması, kendini hayattan koparmış olması beni çok üzdü. Her seferinde Günseli nin dediği gibi "Canım Selim" diyerek okudum.
Günseli çok hoş bir kızdı, Selim'i olduğu gibi kabul eden nadir insanlardan biriydi bence. Keşke Selim için daha fazlasını yapabilseydi ama buna da Selim izin vermedi. Sonu ne olursa olsun Selim'i gerçekten sevmişti.
Turgut Özben çok ilginçti, hâlâ anlamaya çalışıyorum. Keşke Selim ile aralarına mesafe girmeseydi, belki herşey daha farklı olabilirdi.
Daha çok yazacak şey var ama son olarak şunu diyebilirim iyi ki okumuşum. Kitabı okumam yaklaşık 1,5 ayımı aldı, özümsemek için yavaş okudum ama ona rağmen kitabı tam anlamıyla anlayamadım bence. Yine de sizleri iyi ki tanıdım Turgut, Selim, Günseli ve tabii ki Olric... :)
·
102 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.