Öykü kitabının içinde 21 öykü var. Hepsi “unutulmaya yüz tutmuş meslekler” etrafında kurulmuş. Her meslek bir çerçeve; asıl yükü o mesleklerin içindeki insanlar taşıyor .
Öyküler kısa ama yoğun. Uzun uzun olaylar yok daha çok tek bir duyguya, tek bir kırılma anına odaklanan portreler gibi. Bu hem hızlı okunur kılıyor hem de bazı yerlerde “keşke biraz daha uzun olsa " dedirtiyor.Çünkü okudukça devamı gelsin istiyorsunuz.
Kitabın teması çok net:
Kaybolan meslekler
Sessiz ve küçük trajediler
İnsanların görünmeyen hallerini ortaya çıkarma
Nostalji var ama boğmuyor; yine de o eski zamanların kokusu satırlara sinmiş. Büyük dramlar bekleyen biri için hafif kalabilir, ama insanı içten vuran küçük ayrıntılar güçlü.
Dil sade, gözlemci ve doğrudan. Süs yok, gösteriş yok. Mesleğin içindeki insanı olduğu gibi anlatıyor. Bazı öyküler özellikle “tam kapanmıyor”, yazar bilinçli olarak açıklığı bırakmış gibi , seven sever, sevmeyen “eksik” der.Ben hep yarım kalanları kendim hayal etmeye çalıştım ve benim için ayrı bir okuma keyfi sundu.
Kısacası: büyük olaylar yok, ama insanın içinden geçen çok şey var. Ben severek okudum
Neden okunur?
Gerçek hayata çok yakın
Mesleklerin içindeki insanı yakalıyor
Çeşitli karakterler sayesinde tekdüze değil
Akıcı, yorucu değil
Duygusu ince ama etkili
·
212 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
