Nizâmî (1143-1203), Fars edebiyatının dünya çapında şöhrete ulaşmış bir simasıdır. Doğum yeri ve vefatı Azerbaycan'ın Gence şehridir. Hatta bütün hayatının da Gence'de geçtiği bilinmektedir. Kabri de Gence'de bulunmakta olup, kabrindeki taşın üzerinde: (Şeyh Nizami-i Gencevi İlyas Yusuf oğlu Nizâmiddin 532-599) yazmaktadır. Asıl ismi İlyas olup, mahlası Nizâmî'dir. Kendisinin edebiyat dışında, astronomi, geometri ve tıp sahalarında da çalışmaları bulunmaktadır. İlim, irfan sahibi bir şahsiyet olan Nizâmî'ye devrinde Şeyh Nizâmî denilirdi.
Nizâmî'nin edebi eserleri, yani Hamsesi beş kitaptan oluşuyor. Kitapların yazılış sırasıyla isimleri şu şekilde: Mahzenül Esrar, Hüsrev ve Şirin, Leyla ve Mecnun, İskendername, Heft Peyker.
Okumuş olduğum Hüsrev ve Şirin 1175 senesinde yazılmıştır. 6500 beyitten oluşan bu eseri, okumuş olduğum Milli Eğitim Yayınları baskısında mütercim Sabri Sevsevil eksiksiz ve nesir halinde tercüme etmiş. Mütercimin tercüme ederken oldukça titiz çalıştığını ve kelimeleri itina ile seçtiğini söylemeliyim. Ayrıca mütercim metin içinde yeri geldiğinde dipnotlar ile açıklamalar getirerek okuyucuya büyük bir katkıda bulunmuş. Bu açıdan da gayet kıymetli ve güzel bir tercüme. Aynı mütercimden daha önce Hariri'nin Makamat'ını okumuştum, o da çok çok iyiydi.
Eserin hikâyesi malûm, aşk. Yalnız biz Şîrîn'in aşıkı olarak umûmiyetle Ferhad'ı biliriz. Ve Ferhat eserin ortalarında meydana çıkıyor ve Şîrîn'e olan büyük aşkını gösteriyor. Açıkçası ben Ferhad'ı hem şahsiyeti hem aşkı hem de fedakârlığı itibariyle Hüsrev'den daha üstün buldum. Hüsrev biraz vefasız ve hovarda bir kişilik. Hikâyede şarap meclisleri sıkça geçiyor, bunun sebebi hikâye edilen şahısların henüz İslâm ile müşerref olmamaları.
Doğu edebiyatının bu klasik eserini tavsiye ediyorum.
Herkese faydalı okumalar dilerim.
·
204 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.