Öncelikle kitabı beğendiğimi söylemeliyim. Betimleme sevmeyenler için ilk 100 sayfa sıkıcı gelebilir, ben seviyorum Bu kısım atlanınca hikayenin içine giriyorsunuz merak etmeyin. Hafif Tolstoy havası vardı, ara ara onu okuyormuşum gibi hissettirdi; ki zaten Flaubert’in etkilendiği yazarlardan biri olduğunu öğrendim.
Kitabı okurken bazen Emma’ya sinirlenip, tutup kollarından bir sarsmak istedim, bazen de bir omuz olmak… Freud’u sıklıkla andığımı da söylemeden geçemeyeceğim, “bu vakayı nasıl çözeriz?” diye. Çünkü Emma sıkışmış bir karakterdi bana göre. Daha mutlu olabilir miydi? Belki.. Fakat bitmek bilmeyen heyecan arayışları, lüks tutkusu, hep yükseklerin peşinde olması, bulunduğu yaşantıyı kabullenemeyişi… Aslında farklı bir yerden bakacak olursak da belki de yapmış olduğu yanlış evlilik, kadın olarak istekleri, arzuları…
Charles Emma’yı çok sevdi aslında ama “bu ne rahatlık be adam?” dediğim çok nokta da oldu. Spoiler vermemek için daha fazla devam etmeyeceğim. Okuyunuz efenim, okunmaya değer!
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.