Aşk her şeyi affeder mi ?1000Kitap
Sevgili 1K’ ailesi uzuuun bir aradan sonra yine sizlerleyim :)
Sıradaki kitabımız kalınlığıyla gözümüzü korkutan
Anna Karenina
Kitaba baktığımda “Bin sayfa boyunca ne anlattın acabaa ? “ desem de yılmadan okudum. Bu bir başarıdır.
Şaka bir yana romana toptan bir bakışla baktığınızda ana olay üzerinde durulsaydı muhtemelen kitabn dörtte biri kadar ederdi. diye düşünmeden edemiyorsunuz. :) Bence bu kadar uzun bir roman olması karakterlerin her birinin hayat hikayesinden kesitler vermesi ve tüm karakterlere yapılan psikolojik çözümlemeler, ki benim için en zevkli yanı buydu.
Kitapta yan karakter sayısı çok az. Sadece ana karakter (Anna-Vrosnkiy ikilisi) üzerinden akan bin sayfalık bir kitap okumuyorsunuz. Herkes, kitabın bir bölümünde ön plana çıkıyor ve hayatından kesitler, bakış açıları vs. anlatılıyor. Karakterleri tanıdığınızda ‘Evet, bu psikolojide biri ancak bunları yapabilirdi’ diyorsunuz. Kitabın sonu neden olayla birlikte gelmedi anlayamamış olsam da yorumumu bitirip incelemeye geçiyorum efenim:
Anna Karenina sadece yasak aşk hikayesi değil aynı zamanda insanın varoluşuna dair evrensel bir yüzleşmedir.
O dönemlerde evlilik duygusal birliktelikten ziyade sosyal sözleşme gibiydi. Sevgi, aşk temeli üzerine kurulmayan bu evlilikler zamanla çatırdamaya başlıyordu. Ancak kadının en ufak bir sadakatsizlik ihtimali bile affedilmezken, erkekler hoş görülüp affedilir, boşanmak neredeyse imkansız görülürdü, dini kurallar evliliği çıkmaza sokan bir görevdeydi.
Mutluluk değil görünürlük önemliydi.
Asıl yasak olan aşk değil görülmesiydi !
İşte bu çifte standartlar Anna’nın trajedisinin temelini oluşturuyordu. Anna Vronskiy’e aşık olmuştu ancak, aşkın onun ruhuna nasıl sarmaşık gibi kök saldığını, güzellikler kadar yıkıcılıklar da getirdiğini bilmiyordu.
Nihayetinde asıl sorumuz şu ki:
Anna hatasının farkındaydı ancak, bir fiile failinin cinsiyetine göre meşruiyet kazandıran toplum hatasının farkında mıydı ?
Anna Karenina
Kitaba baktığımda “Bin sayfa boyunca ne anlattın acabaa ? “ desem de yılmadan okudum. Bu bir başarıdır.
Şaka bir yana romana toptan bir bakışla baktığınızda ana olay üzerinde durulsaydı muhtemelen kitabn dörtte biri kadar ederdi. diye düşünmeden edemiyorsunuz. :) Bence bu kadar uzun bir roman olması karakterlerin her birinin hayat hikayesinden kesitler vermesi ve tüm karakterlere yapılan psikolojik çözümlemeler, ki benim için en zevkli yanı buydu.
Kitapta yan karakter sayısı çok az. Sadece ana karakter (Anna-Vrosnkiy ikilisi) üzerinden akan bin sayfalık bir kitap okumuyorsunuz. Herkes, kitabın bir bölümünde ön plana çıkıyor ve hayatından kesitler, bakış açıları vs. anlatılıyor. Karakterleri tanıdığınızda ‘Evet, bu psikolojide biri ancak bunları yapabilirdi’ diyorsunuz. Kitabın sonu neden olayla birlikte gelmedi anlayamamış olsam da yorumumu bitirip incelemeye geçiyorum efenim:
Anna Karenina sadece yasak aşk hikayesi değil aynı zamanda insanın varoluşuna dair evrensel bir yüzleşmedir.
O dönemlerde evlilik duygusal birliktelikten ziyade sosyal sözleşme gibiydi. Sevgi, aşk temeli üzerine kurulmayan bu evlilikler zamanla çatırdamaya başlıyordu. Ancak kadının en ufak bir sadakatsizlik ihtimali bile affedilmezken, erkekler hoş görülüp affedilir, boşanmak neredeyse imkansız görülürdü, dini kurallar evliliği çıkmaza sokan bir görevdeydi.
Mutluluk değil görünürlük önemliydi.
Asıl yasak olan aşk değil görülmesiydi !
İşte bu çifte standartlar Anna’nın trajedisinin temelini oluşturuyordu. Anna Vronskiy’e aşık olmuştu ancak, aşkın onun ruhuna nasıl sarmaşık gibi kök saldığını, güzellikler kadar yıkıcılıklar da getirdiğini bilmiyordu.
Nihayetinde asıl sorumuz şu ki:
Anna hatasının farkındaydı ancak, bir fiile failinin cinsiyetine göre meşruiyet kazandıran toplum hatasının farkında mıydı ?··
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.