AYRILIK ÖLÜNCE GÜZELAlıntı
Raif için Maria Puder, karanlığın içindeki tek ışık, sustuğu yerlerde bile duyulmayan çığlıklarının çıktığı tek kapıydı. Dünyaya içten içe bağıran, ama kimsenin onu işitmediğini bilen Raif, yalnızca ona fısıldayarak hayata tutunabiliyordu. Çünkü Maria onun için sadece bir kadın değildi; yaşama sebebiydi. Onun gülüşü Raif’in yeryüzündeki en sıcak yeriydi, ayak bastığı toprak ise vatanıydı. Maria kaybolduğunda Raif, vatanını kaybetmiş bir adam gibi kaldı; sürgün, sahipsiz ve kimseye güvenemez hâlde…
Hayatta tek bir insana inanmıştı o. Ve o güven, bir kez kırılınca sadece Maria’dan değil, bütün insanlıktan çekildi. Ama kader, onu Maria’ya geri getirmedi; bunun yerine Maria’ya benzeyen kızını karşısına çıkararak Raif’in hayatını sessizce sonlandırdı.
Benim için bu kitap, yalnızlığın, kırılmanın ve sessiz bir sevdanın en ağır hâlini gösteren en etkileyici eser oldu. Raif’in sessizliği benim içimde de iz bıraktı; çünkü onun acısı yalnızca bir karakterin değil, birçok insanın içinde taşıdığı görünmez ağırlığın hikâyesiydi.
Ama kader kötülüğü seçmiyor…
İhaneti değil.
Bırakıp gidişi değil.
Kirli bir ayrılığı değil.
Kader onların aşkını kirletmeden bölüyor.
Bu yüzden acısı çok daha sessiz, çok daha ağırdı.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.