Kitabın ilk 50-60 sayfasında anlatılanları anlayamayıp sıkıcı bulabilirsiniz distopya türündeki bir kitap için olağan bir durum. Dili pek akıcı sayılmaz ayrıca sürükleyici de değil. Fakat olay örgüsüne girince akıp gidiyor son sayfasına kadar kitaba dair düşünceleriniz değişebilir. Kesinlikle okunması gerektiğini düşünüyorum günümüz sosyal yapısını ve zevk unsurlarının basitleşip köreltirilerek insanı uyuşturması eleştirel bir yönden ele alınmış.
Kitap Aldous Huxley tarafından 1932 yılında yazılmış. Bu zamanlarda seri üretim de başlamış, insanlar tüketmeye yatkın hale gelmiş. Bu yüzden yazar korkmuş ve insanları uyarmak için bu eseri kaleme almış. Kitapta insanlar kuluçka merkezlerinde, fabrikalarda falan üretiliyor. Bunun için yapay döllenme kullanıyorlar. Sadece belli insanların üreme yeteneği var ve onlardan alınan hücrelerle insanlar oluşturuluyor. Anne, baba, aile kavramı yok ve bunlar pornografik birer kavram olarak görülüyor. Çoğu kişi kısır olduğundan tek eşlilik de yok. Hatta bunun için sözleri bile var: 'Herkes herkes içindir.' Dolayısıyla kimseyle uzun ilişki süremezsiniz kimseye aşık olamazsınız. Nitekim duygu kavramı da yoktur. İnsanlar robottan farksızdır. Bir şekilde duygulanan, üzülen, hayatı sorgulayan biri olursa çözümü basittir. SOMA hapı. Bu bir uyuşturucu ve herkes buna rahatça ulaşabiliyor. Bu yüzden kitapta sorgulayan insan neredeyse yok. Gelelim sınıf sistemine. Kitapta insanlar zeka ve fiziksel özelliklerine göre sıralanmış.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.