Beş Yıl Değilse Bile Üç Yıl Uyumak İstemişimdir Ben De
Bukowski'nin diline aşık oldum. Çalışırken bile her boşluğumda okudum, elimden düşmedi. Kendimi bir hayalet gibi hep yanında hissettim; olayları izleyen, bazen kızan, bazen tiksinen. Bütün duyguları net bir şekilde hissettirdi bana. Kendime benzettim biraz da; belki o yüzden daha da içine çekti beni. Ağzı bozuk, tüm gerçekliğiyle, tüm iğrençlikleriyle her şeyi bu kadar güzel nasıl aktardın be adam? Harika...
İğrensem de tiksinsem de anlatıma aşık olunca devam ettim. Bukowski bir ikilemmiş. Kendi hayatından esinlendiği için bir taraftan acıyorum, bir taraftan bunları bu şekilde yazabilen birine neden acıyorum diye kendimi sorguluyorum. Alaycılık ve gerçekçilik hayatta kalmamızı sağlıyor. Bazen gerçeklerle alay ederek devam ediyoruz her şeye. Sert gerçek yüzümüze tokat gibi inse de...
İnsanın kendini bilmesi çok faydalı gerçekten. Çevrendeki ve hayatındaki saçmalıklardan sıyrılmanı sağlıyor bir noktada. Farkını görmek için önce -acı da olsa- kendini her şeyinle tanıman gerekiyor. Kendini de çevredeki her şeyi de analiz etmek bir yetenek. Bukowski kendini çok iyi tanıyan ve analiz becerisi çok yüksek birisiymiş bence.
Evet hayat seçimlerden ibaret ve her seçim biraz boktan. Her seçim biraz işkence ve belki bir yara ve belki bir yara bandı...
Bir şeye tutkuyla bağlı olan insanlara saygım sonsuz. Tutku duyduğu bir şey bulabilen insanlar şanslı, ona sıkı sıkı sarılanlar da akıllı. Okumaya ve yazmaya sığınmış ve sıkı sıkı sarılmış. İyi ki de öyle olmuş. Kendini gerçekleştirebilmiş birisi... En sevdiklerim arasındasın artık. Daha fazla övmeye gerek yok abimizi.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.