Merhabalar
Bugün canım arkadaşımın beni ilk tanıştırdığı kitabı Lizge ile geldim. @nurayergen herşey bir yana gerçekten kalemini çok seviyorum. Kurguları hikayeleri birbirinden güzel ve özel.
" Lizge....
Dağ çiçeği....
Koşulsuz kartsız her mevsim açan çiçek."
Lizge felçli annesi ve özel kardeşine bakar ve onların sevgisine tutunarak babasından gelen her türlü ş*ddete göz yuman bir kız.
Annesinin o halini hiçe sayan babası eve bir kadın getirince Lizge artık durmaz. Babasına onun gibi karşılığı verip evden atıyor. ( keşke bende orda olsamda daha fazlasını yapsam demeden duramıyorum.)
Babasının zülmünden kaçıp başına daha fazla felaketler gelmesinden korkarak Demiroğulları konağına sığınır. Bilir onlar herkese özellikle mazlum kimselere el uzatırlar.
Demir ağa Lizge'nin bu derdine derman olmak ister ve ailesiyle birlikte onları İstanbul'a yerleştirir.
Baran sonradan kendini sevdirsende şuan sana sinir oluyorum.
Diyarbakır'dan İstanbul'a uzanan serüven devam etmektedir.
Demir ağa Lizge ve ailesini oğlu Baran'a emanet etmiştir.
Ama Baran biraz ukala, biraz kendini beğenmiş birisi. Ya Baran şimdilik sen kendini cam dan aşşağı at beni uğraştırma lütfennnn.
Neyse Lizge artık Demiroğulları ile işe başlar. Yani Baran'la çalışıyor. Baran iş konusunda oldukça titiz, kadınlar tarafından ilgiye boğulmuş, kadınlara güvenmeyen çapkın mı çapkın bir iş adamı.
Ördü kader ağlarını Baran ağa artık sevmek ister ve Lizge ne yapacağını şaşırır.
"Sevmeyi bilmiyorum."
"Bana sevmeyi öğret."
"Bana sevmeyi öğret ki acıtmadan, canını yakmadan seni sevebileyim."
"Korkuyorum,"
"Bende korkuyorum"
"Üzersin beni"
"Öğretirsen üzmem"
"Yakarsın beni"
"Ben yanmadıkça seni de yakmam"
Bu güzel hikayeye şans verin isterim.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.