Zerrin, Ece, Ayşe ve birkaç arkadaş üniversite yıllarından beri birbirlerini tanıyorlar. Kırklı yaşlarına gelmiş olmalarına rağmen bağlarını koparmamış, belli aralıklarla bir araya gelmeye devam eden bir grup onlar. Ancak Zerrin, davet edildiği bir doğum gününde etrafını dikkatle gözlemlediğinde, yıllardır tanıdığını düşündüğü insanların aslında göründükleri gibi olmadığını fark ediyor. En yakın arkadaşının bile yüzünde bir maske taşıdığı duygusu onu rahatsız ediyor.
O doğum gününde Ece’yle uzun zaman sonra tekrar bir araya geliyorlar. On beş yılı aşkın süredir yurt dışında yaşayan Ece, eşi ve çocuklarıyla mutlu bir hayat sürdürüyor gibi görünse de, konuşmaları ilerledikçe evliliğinin boşanma aşamasına geldiğini Zerrin’le paylaşıyor. İkili, bu konuyu konuşmak ve birbirlerine içlerini dökmek için yeniden buluşmaya karar veriyorlar.
Zerrin, “dostum” dediği Ayşe’nin de aslında hiç göründüğü kişi olmadığını fark etmeye başladığında, kendi hayatına ve kendi içsel yolculuğuna dönme ihtiyacı duyuyor.
Bu kitabı okumaya başladığımda, karakterlerin yoğunluğu yüzünden ilk sayfalarda “Kim kimdi?” diye düşündüğüm anlar oldu. Fakat ilerledikçe her şey yerine oturuyor ve sohbetlerin, paylaşımların arasında kendine ait izleri görmeye başlıyorsun. Sanki karşılıklı oturmuş biriyle konuşuyormuşsun gibi bir hissiyat veriyor; bu da okur olarak insana hem farkındalık hem de ders niteliğinde düşünceler bırakıyor.
Kitap boyunca, aslında bildiğimizi sandığımız insanların bambaşka yüzleri olabileceğini, herkesin bir şekilde maske taşıdığını, dışarıya yalnızca göstermek istediği yanını yansıttığını fark ediyorsun. Arkadaşlığı, dostluğu ve aileyi farklı yönleriyle anlatan, eline aldığında nasıl bittiğini anlamadan okuyup geçtiğin akıcı ve düşündürücü bir kitap oldu benim için
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.