İlk olarak şunu belirtmek gerekir ki, Kitabın orijinal ismi "Notre Dame de Paris". 1820'lerin sonunda Paris'te birçok Ortaçağ eseri yıkılıyordu. Notre Dame Katedrali'nin de durumu iyi değildi, yıkılması düşünülüyordu. Victor Hugo ise Paris'in, Ortaçağ mimarisinin yok oluşundan oldukça rahatsızlık duyuyor. Ben de dahil çoğu insanın sıkıldığı "mimari tarihi" olarak nitelendirilen bölümün kitapta olmasının amacı aslında Victor Hugo'nun isyanı. Hatta katedral bir karakter olarak nitelendiriliyor. Sonuç olarak bu katedral günümüzde hâlâ mevcut ve çok sayıda turist bu katedrali görmeye gidiyor. Yani Victor Hugo amacına ulaşmış diyebiliriz.
Kambur, tek gözlü, topal ve sağır bir zangoçtur Quasimodo. Herkes tarafından dışlanan, hor görülen bir kişidir. Öbür tarafta keçisiyle insanları eğlendiren güzeller güzeli çingene kızı Esmeralda vardır. Ve her ne kadar başdiyakoz olsa da içi kötülükle dolu, gözünü kırpmadan her şeyi yapabilecek olan Claude Frollo. Quasimodo daha küçükken katedralin önüne bırakılmış ve Frollo ona bakmış, büyütmüş ve zangoç yapmıştır. Bu yüzden Quasimodo, Frollo'ya çok büyük saygı duymaktadır. Ancak bu iki karakter de gönlünü aynı kıza kaptırmışlardır: Esmeralda'ya. Bilmedikleri ise bu kızın da gönlünü Phoebus isimli bir yüzbaşına kaptırdığıdır. Böylece roman boyunca farklı sınıflardan, farklı niyetlerden ve farklı duygulardan gelen karakterlerin yolları çatışmalarla dolu bir şekilde kesişir.
Roman, toplumun önyargılarını, dış görünüşün aldatıcılığını ve aşkın farklı yüzlerini ele alıyor. Bunun yanında güç, adalet ve merhamet kavramlarının insanlar tarafından nasıl yozlaştırılabildiğini bizlere gösteriyor.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.