Joe Abercrombie’nin son eseri Şeytanlar, harika bir dark fantasy örneğiydi. Yüksek beklentimi tamamıyla karşılayan, gerçekten keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Yazar Şeytanlar’da Roma İmparatorluğu’nu tekrar yorumlamış. Ülke isimleri aynı olmakla beraber elfler, büyücüler, vampirler gibi fantastik ögeleri içeren, Truva’nın doğu kilisesinin başkenti, Papa’nın ise 10 yaşında bir kız çocuğu olduğu, Ortaçağ Avrupa’sının alternatif bir tarihini resmetmiş bize. Ve bunu o kendine özgü sarkastik, sert diliyle çok eğlenceli bir şekilde yapmış.
Birbirinden aykırı, akılda kalıcı ve en önemlisi derinlemesine işlenmiş karakterleri ve soluksuz okunan aksiyon sahneleri ile elinizden bırakamayacağınız bir kitap var karşınızda. Fakat şunu baştan söylemekte fayda var, bu klasik bir epik fantastik değil. Joe Abercrombie, türün kurallarını ters yüz etmeyi seven bir yazar ve bunu da büyük bir ustalıkla yapıyor. Tam da bu yüzden Şeytanlar, vahşetin sınırlarını zorlayan sertliğin mizah ile bir araya geldiği, çok kendine has bir roman olmayı başarmış. Sadece kitaptaki bazı diyaloglar biraz zorlama geldi bana, basit Hollywood macera filmlerini anımsattı. Ve her ne kadar gore sahneler ile dolu olsa da, Kadim Kanunlar serisindeki o karanlık hava bence bunda yoktu.
Uzun lafın kısası, Şeytanlar’ı fantastikte alternatif arayanlara kesinlikle tavsiye ederim.
··
369 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.