İskender Pala’nın Su Kasidesi kitabı benim için kelimelerin suya dönüştüğü, suyun da aşka karışıp gönlümü yıkadığı muhteşem bir eser oldu.
Fuzûlî’nin Peygamber Efendimize duyduğu o derin, titreyen, yanık aşkı okurken içimde bir şeyler kıpırdadı. Dicle’yi bile kıskanacak kadar büyük bir muhabbet… Suya bağışlanan mucizelerle Efendimizin rahmetini hissetmek… Her damlada O’nun izini görmek… Gülün O’na benzetilişindeki incelik, güzellik, edep… Hepsi öyle tatlı, öyle tasavvufi, öyle aşk dolu ki kitabı okurken kalbim sanki su gibi berraklaştı. Bu eser benim için sadece bir inceleme değil, bir aşk yolculuğu oldu; suyun rahmetine, gülün kokusuna, Efendimize duyulan sonsuz sevgiye açılan bir kapı gibi.
Ey gönüller Sultanı,
şefaatinden ayırma bizi,
rahmetinin gölgesinde topla,
aşkının nuruyla kalbimizi aydınlat.
Amin.
“Tanrım, defterimin karalığına bakma,
beni yakacağına şu defteri yakıver gitsin!”
·
166 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.