Schopenhauer’ın “Okumak, Yazmak ve Yaşamak Üzerine” kitabı, adından beklenen nasıl daha iyi yazar ve okur oluruz? türü yüzeysel bir rehber değil; bilginin, düşünmenin ve yalnızlığın bedelini hatırlatan keskin bir metin.
Bazı kitaplar okuru rahatlatmak için yazılmaz; tam tersine, zihni uyandırmak ve konfor alanına çomak sokmak için vardır. Schopenhauer’ın Okumak, Yazmak ve Yaşamak Üzerine”si tam da böyle bir kitap. Onun için okumak, pasif bir eğlence değil; kendi aklının tembelleştiği anlarda başkalarının düşüncelerine sığınmak gibi riskli bir eylemdir. Sürekli okuyan ama asla düşünen insanlar, bu kitabın en büyük hedefi: İnsan, kendi kafasıyla düşünmeyi öğrenmediği sürece, okuduklarının esiri olur, derken çarpıcı derecede dürüsttür.
Yazmak ise onun gözünde, çok bilmek değil, çok düşünmüş olmak demektir. Bu yüzden Schopenhauer, edebiyata ve felsefeye yalnızca üretim yapanların değil, gerçekten söyleyecek sözü olanların girmesi gerektiğini savunur. Böyle bakınca, yazmak isteyip bir türlü yazamayan herkes için bu kitap cesaret değil, yüzleşme verir: “Yazmak istiyorsan, önce düşün.” Kitabın en can alıcı yanı, yaşam üzerine söyledikleri. Onun karanlık iyimserliği, dünyayı romantize etmeyi reddedip hayatın ağırlığıyla yaşama becerisini tarif eder. Yalnızlık, sıkıntı, sabır ve mesafe: Schopenhauer’a göre düşünsel bir hayatın zorunlu aksesuarlarıdır.
Sonunda kitap, ne sadece felsefi bir deneme ne de bir yazma kılavuzu gibi duruyor; daha çok, kendi zihninin sınırlarını dürüstçe görebilmeyi teşvik eden keskin, yer yer acımasız bir manifesto. Okurun elinden kırgınlıkla değil, aydınlanmış bir yorgunlukla bırakacağı türden.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.