Kötü değil Niş bir eser kendisi1000Kitap
Andreyev’in “Yahuda İskariot”ı kısa hacmine rağmen okuyanı derin bir zihinsel ve duygusal yolculuğa davet eden karanlık bir novella. İlk bakışta Hristiyan mitinin en tartışmalı figürü Yahuda’yı anlatıyor gibi görünse de, eserin asıl gücü tek bir karakterin değil, insanın içsel gölgesinin işlendiği noktada ortaya çıkıyor.Andreyev, Yahuda’yı klasik “hain” kalıbından çıkarıp, neredeyse Dostoyevski vari bir psikolojik laboratuvara yerleştiriyor. Yazar, okuru bir soru ile baş başa bırakıyor:
“İhanet gerçekten neden doğar?”
Açgözlülükten mi, kıskançlıktan mı, yoksa anlaşılma arzusunun karanlık bir biçiminden mi?
Kitabın en çarpıcı yönü, Yahuda’nın bir figür olmaktan çıkıp bir insan hâline gelmesi. Kendine ait çelişkileri, korkuları, tapınmaları ve nefretleriyle, okurun zihninde rahatsız edici bir tanıdıklık uyandırıyor. Andreyev, Yahuda’yı kutsal metinden değil, insan ruhunun diplerinden çıkarıyor. İhanetin soğuk yüzünü değil, ihanetin sıcak, canlı ve acı çeken doğasını anlatıyor.Dili zaman zaman ağır, kasvetli ve yoğun; olay örgüsünden çok karakterin iç ritmine yaslanan bir anlatı. Bu nedenle kitap akıcı bir roman beklentisiyle okunduğunda hayal kırıklığı yaratabilir. Fakat eserin amacı zaten bir hikâye anlatmak değil; bir çelişkiyi büyütmek, okuru bu çelişkinin içine oturtmak ve çıkmasına izin vermemek.
“Yahuda İskariot”, iyiyle kötünün keskin sınırlarla ayrılmadığını, insanın en karanlık anlarında bile hâlâ bir ışık, bir anlam aradığını gösteriyor. Yahuda burada yalnızca bir hain değil; kendi gölgesiyle yüzleşemeyen, karşısında duran ışığa bakmaktan korkan insanın kendisi.Andreyev, kısa ama yoğun bir metinle, okuyucunun zihninde kolay kolay kapanmayacak bir kapı açıyor. Belki de bu yüzden eser yıllardır aynı yankıyı sürdürür .Herkesin seveceği bir kitap değil, ama anlayan için bir kez okunduktan sonra asla silinmeyen bir karanlık iz bırakıyor.
·
349 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.