Seray Şahiner’in ANTABUS’u ;
bir “üçüncü sayfa haberi”nin arka planını, öncesini ve sonrasını bütün çıplaklığıyla gösteren çarpıcı bir roman.
Televizyonda otuz saniyede, sosyal medyada yüz altmış karakterde tükettiğimiz kadın hikâyelerinin aslında ne kadar derin, ne kadar kanayan bir hayattan geldiğini Leyla’nın ağzından duyuyoruz.
Leyla; şiddetle büyütülen, çalıştığı yerde istismara uğrayan, zorla evlendirilen, adım adım kendi hayatından koparılan bir kadın…
Ama Şahiner, bu acıyı “acı festivali”ne çevirmeden, mizahın keskinliğiyle, gerçekliğin ağırlığını dengeleyerek anlatıyor.
Bazı cümlelerde acı acı gülümserken, bazı sayfalarda boğazınıza bir yumru oturuyor.
Kitabın dili konuşma dili, Leyla’nın sesi çok gerçek; kimi zaman uzatmaları, kimi zaman kırgınlığı, kimi zaman isyanı kulağınıza çarpmış gibi hissediyorsunuz.Sanki yanıbaşınızda sizle sohbet ediyor.Karakterin dönüşümü, yüz sayfalık bir roman için şaşırtıcı derecede derin ve güçlü.
Bu hikâye bir kurgu ama her satırı ülkenin dört bir yanında yaşanan hayatlardan sadece bir tanesi. Belki komşumuzun, belki öğrencimizin, belki hiç bilmediğimiz bir kadının sesi Leyla.
Antabus, kadın hikâyelerinin medyada romantize edilmesine, zoraki evliliğin “masal” gibi sunulmasına, şiddetin görünmez kılınmasına karşı sert bir hatırlatma.
Küçücük bir roman ama çok gerçek, çok yaralayıcı ve çok önemli. Türkiye’nin ne yazık ki acı gerçeği.
Kadınlar, erkekler, herkes okumalı. Çünkü bu hikâye sadece Leyla’nın değil; bu ülkenin sessiz bırakılan bütün kadınlarının hikâyesi.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.