Yazar:
Seray Şahiner
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
14 Mayıs 2025
İlk Yayın Tarihi:
Mayıs 2014
Yayınevi:
Doğan Kitap
ISBN:
9786255941695
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
8/10
2025 30. kitabı
Merhabalar, Seray Şahiner'den ilk okuduğum kitap 'Antabus'. Yazarı sosyal medyadan yakinen takip etsem de kalemiyle uzun zaman sonra bu kitabında tanıştım,geç bile kalmışım.Sırayla 'Ülker Abla' ,'Vatan Millet Samatya' ve diğer kitaplarını da okumak istiyorum.
'Antabus' alkol tedavisinde kullanılan bir ilaç türüdür.Hikâyeye dahil olunca zaten neden adı bu, net bir şekilde görüyoruz.
'Antabus' Leyla'nın hikâyesi; kadın olmak zaten yeterince zorken, erkek egemen baskın bir toplumda kadın olmanın zorluğu... Babasından! Eşinden! Toplumdaki birçok erkekten!
'Antabus' hayat; televizyondan,çevreden değil yaşarken öğrenilirin somut hali.. Kısa ama derin.. okurken düşündüren yer yer güldüren..
'Antabus' evet kadın hikâyesi anlatıyor görünse de bence erkekler de okumalı çünkü şahit olunarak sessiz kalınan yanlışlara da değinmiş yazar.Ve şuna da tanıklık ediyoruz; erkekler de piskolojik sorunlar yaşayabilir fakat bunla başa çıkamıyor ve sevgisini gösteremiyor.
Kıssadan hisse okuyun sevgili okur..tavsiye ile..
merhaba kitap dostlarım 107 sayfalık Seray Şahiner kitabının sonuna geldim. Kısa olmasına rağmen derin izler bırakan bir kitap okudum. Ahhh Leyla ahh..
Leyla konfeksiyonda çalışan bir kızdır.. bir gün patronu tarafından tecavüze uğrar ama para ailesinin ağzını kapatmaya yeter.. yine para yüzünden kendinden kaç yaş büyük bir adamla evlendirilir.. alkolik olan kocasının şiddetine maruz kalır.. üzerine bir de hamile kalan Leyla nın hayatı içler acısı.. peki Leyla nın akıbeti ne olacak? Cevabı kitabımızda..
Kitapla kalın dostça kalın
Antabus alkol bağımlılarının tedavisinde kullanılan bir ilaçmış. Sözüm ona o ilacı içen bir daha da alkol almıyormuş. Ama işte Leyla'nın alkolik kocasında hiç işe yaramadı. Leyla gibi üçüncü sayfa haberlerini süsleyen(!) kadınların görmezden gelinmesi de toplumun alkolik olma durumu değil midir sanki? Öyle bir kör olmuş iki gözler, öyle bir sağır olmuş ki kulaklar, öyle bir lal olmuş ki diller; ancak alkolik olmuş, hafızası uyuşmuş bir toplum yapabilir bunu. Sonra daya dayayabildiğin kadar aantabusu. Kâr etmiyor ki!
Daha önce Ülker Abla kitabını okumuştum, çok beğenmiştim. Ülker Abla bu kitaptan sonra yayımlanmış olmasına rağmen bu hikayenin içinde de geçiyor.
Seviyorum bu yazarın üslubunu. Filtresiz yazıyor, takiye yapmıyor, romantize etmiyor, gerektiğinde küfür de ediyor. Haklı.
Sevgili yazarın; sınıf meselesini temel alan, merkezinde kadınların olduğu, mizahi bir üslupla yazılmış eserleri olduğunu bu kadar geç öğrenmiş olmam elbette benim ayıbım. Tez kellem vurula!
Birçok eseri tiyatroya uyarlanmış üstelik! Kimileri farklı dillerde yayınlanmış. Hanımların Dikkatine adlı öykü kitabı ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'ne, Kul adlı romanı ile Orhan Kemal Roman Ödülü'ne değer görülmüş. Dahası da var ama böyle bir donanım için buranın kelime haznesi yetersiz kalıyor maalesef. Hoş yazsam da siz okudukça benim ayıbım ve günahım artıyor..
Sevgili d.denizin_kitapligi geçtiğimiz günlerde yazarın Vatan Millet Samatya kitabını okumuş, bana da tanışma kitabı olarak Antabus’u önermişti. Tabii ki ilgimi cezbeden kitaplar için kıymet verdiklerimi dinlemeyi borç bilirim, zira bunun sonucu beni çoğunlukla yanıltmaz. Tıpkı Leyla’nın hikayesinde olduğu gibi. Her ne kadar yaşadıkları, acıları, imtihanları ve imkansızlıkları tanıdık olsa da ‘Leyla bizden, içimizden biri’ klişelerinden burun farkıyla ayrılmayı başarıyor. Canı acısada çözüm odaklı her şeyden önce; dürüst, dolambaçsız, olmazları olduran, çare arayan, kendiyle barışık, adının timsali gibi gecenin bilinmezlikleriyle yoğrulan bir kadın Leyla. Aman ha böyle dedim diye kasvetlenmeyin, bir de yaşadıklarını kabulleniş şekli var ki değme mazluma taş çıkarır. Mazlum deyince de gülsem mi, ağlasam mı bilemedim, neyse oralar biraz karışık..
Öyle bir hikaye ki dört mevsim gibi.. Kızdırıyor, güldürüyor, yeriyor, giydiriyor. Bir sayfada kızıp köpürürken, diğer sayfada kahkaha atarken buluyorsunuz kendinizi. Yahu Leyla yapılır mı bu dediğiniz anlarda da bir şekilde gönlünüzü almayı başarıyor. Aşkla boyalı, ihanetle dolu, ironiyle süslü, hüzünle bezeli, iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri. Yazar bir nakkaş edasıyla
Seray Şahiner ilginç bir kadın. “Ülker Abla” sayesinde heves ile başladığım “Kul” kitabı aynı etkiyi bırakmayınca ufak bir hayal kırıklığı yaşamıştım ancak “Antabus” umutlarımı yeşertti, bahçemde çiçekler açtırdı resmen. “Ne abarttın sen de” demeyin çünkü Seray Şahiner benim için bir keşif ve bu keşfin verdiği haz tarif edilemez:) Şimdi çok uzatmadan incelememe geçiyorum.
Seray Sahiner, çağdaş Türk edebiyatında özellikle alt ve alt orta sınıf kadınların görünmeyen hayatlarını odağa alan güçlü kalemlerden. Karakterler ise birbirinin tamamlayıcısı. Mesela Ülker Abla’yı göreceksiniz burada. Rastladığımda yüzümde hafif bir tebessüm oluşturan o detay, çok sevdim Ülker Abla’yı ne yapayım :)
Ülker Abla ve Antabus tematik olarak birbirini tamamlayan hatta aynı evrenin farklı odalarından seslenen iki roman gibi. Her ikisi de kadınların ekonomik, duygusal ve toplumsal kuşatılmışlığını anlatıyor. Yani aslında ortak yaşamları, dertleri ve problemleri var. Ülker Abla, mahalle arasında yaşayan, hayalleri ile gerçekliği arasına sıkışmış bir kadının hikayesini anlatırken gündelik hayatın küçük ayrıntılarından büyük bir toplumsal tablo kuruyor. Ülker’in dünyasında yoksulluk, hayal kırıklığı ve erkek egemen düzen neredeyse olağan. Antabus romanında ise bu atmosfer daha karanlık bir noktaya taşınıyor. Bu kez merkezde alkol bağımlısı bir erkekle evli bir kadın var. Antabus adlı ilaç, yalnızca alkolle mücadeleyi değil, bağımlılık ve inkar döngüsünü simgeliyor aslında. Ancak asıl mesele, erkeğin bağımlılığı kadar kadının çaresizliğe mahkum edilişi. Ülker’de gördüğümüz kırılgan umut, Antabus’ta yerini daha sert bir yüzleşmeye bırakıyor.
Her iki romanda da kadın karakterler, ekonomik olarak güçsüz. Çalışsalar bile bağımsız değiller, kazançları onları özgürleştirmiyor erkek kişileri
Dünya böyle bir yer olamazsın...
Arkadaşlarımın neredeyse çoğunun okuduğu ve içinin parçalandığı kitabın yazarına tebrikler gerek gerçekten..çok üzüldüm bu kitaba valla ya. En kötüsü de gerçek olması ,olma ihtimali ...nolur bazı insanlar ölsünler nolur Allahımmm.. çok acımasız gelecek belki ama bazı insanlar merhametsiz oluşuyla zaten birilerini acıtmasına müsade edilmesin nolur yaa ..
AntabusEdebiyat
Leyla ne demek biliyor musunuz ?
Leyla uzun karanlık gece demek.
Leyla'nın hayatı da üzerine güneş doğmayan uzun bir karanlık.
Doğduğu coğrafya değilsede doğdu ev kaderi Leyla'nın. Leyla korku ile büyüyor baba korkusu çevre korkusu korku Leyla'nın evi. Sonra göç düşüyor payına büyük şehir İstanbul.. Şu taşı toprağı her yanı bataklık olan İstanbul..
Aşk neydi ? Aşk Ömerdi. Konfeksiyon atölyesinin ustabaşı Ömer.. Ömer oynaşmak ister erkek kısmı öyle tahta gibi duran kızı sevmez. Öpücük provası "Taş gibi bir adamla "
Mutluluk kelebek ömrü kadar Leyla'nın hayatında. Konfeksiyon atölyesi pastal masasının dili olsa şahitlik ederdi tecavüze uğradığında.. Sonrası mı.. Üçüncü sayfa haberlerini bilirsiniz siz..
Seray Şahiner öyle bir yerden yazıyor ki öyle lafı dolandırmadan. Yalın ve bıçak gibi keskin bir dille küfürünü sakınmadan. Hepimizin bildiği gördüğü ama perdemizi çekip penceremizi kapattığımız o hayatlardan birini süslemeden gözümüze soka soka anlatıyor.. Ama insan oğlu balık hafızalı unutuyoruz. Yada o kadar normalleştirdiler ki bu hayatları gözümüzde artık içimiz kanamıyor gözümüz dolmuyor..
Kitabı büyük bir keyifle okudum demek isterdim. Ama rahatsız etti ki zaten etmeli etmez ise yitirmişizdir vicdanımızı. İyi ki okudum dediğim kitaplar arasında yerini aldı. Kitaba notum 10/10 kitapla kalın..
8/10
2025 28. kitabı
Seray Şahiner - Antabus
Antabus güçlü, rahatsız edici ve çok samimi bir roman. Leyla’nın yaşadıklarını dışarıdan izlemedim, beraber yaşadık. Tereddütü, korkuyu, öfkeyi birebir hissettiriyor.
Şiddet, alkol bağımlılığı, sınıfsal çıkışsızlık gibi temalar parmak sallayan ya da ajitasyona kaçan bir tonda değil; gündelik, neredeyse sıradan bir doğal akışla sunuluyor. Bu da romanı çok daha sarsıcı kılıyor çünkü abartı değil, gerçek hissi veriyor.
Leyla’nın dili yer yer komik, ama o komiklik acının içinden çıkıyor. Mizahı silah gibi kullanıyor. Bu, karakterin zekâsını ve hayatta kalma çabasını çok güçlü gösteriyor. Güleriz ağlanacak halimize söylemi biraz bu duruma uygun.
Antabus, edebi olarak cesur, politik olarak bilinçli ve insani olarak derin bir kitap. Sadece bir roman değil, aynı zamanda bir çığlık gibi. Bitirdiğinizde sadece Leyla’yı değil, sokakta karşılaştığınız birçok kadını daha net görmeye başlıyorsunuz. O yüzden kıymetli buluyorum.
Seray Şahiner favori yazarlarım arasına girmiş bulunmakta.
Tavsiye mi? Kesinlikle!
“İnsan kimse yokmuş gibi yaşamayı öğreniyor. Madem ki duyup duymazdan geliyorlar, yok sayıyorum ben de onları…”
Bu dünyada kadın olmak zor! Hem de çok zor, diye haykıran, adeta bir isyanın sesi bu kitap. Ah be Leyla… bu kitap kadın olmanın ve hayata 1-0 yenik başlamanın acı gerçekliğini anlatıyor.
Okutulmamış bir kız çocuğu o, duvarlar arasında, iradesi dışında bir erkeğe ve anneliğe hapsedilmiş, üçüncü sayfa haberlerinden tanıdığımız, gözden kaçan bir hayatın kahramanı. Ne ailesi ne de toplum, kırık yanlarını fark ediyor… Kalabalıklar içinde terk edilmişliğe mahkûm bir kadın.
Çocuk yaşta çalışmaya zorlanan, ardından büyümeden evlendirilen, kocası tarafından dövülen Leyla… Onun hikâyesi, yalnızca bir kadının değil, aynı kaderi paylaşan milyonlarcasının sessiz çığlığı.
Leyla’nın yaşamı, kadınların babaları tarafından mal gibi satıldığı, en temel haklarının ellerinden alındığı bir düzene atılan güçlü bir tokat aslında.
Afife Tiyatro Ödülü’ne layık görülen roman, Leyla’nın acı, mizah ve isyanla örülü hikayesiyle okuru ilk sayfadan itibaren sarsıyor. Seray Şahiner, tüm gücüyle bizi Leyla’nın yanına oturtuyor.
Bu kitapta yalnızca Leyla’nın değil, onunla aynı acıyı yaşayan pek çok kadının hikâyesine tanıklık edeceksiniz. Her bir sayfada, susturulan kadınların sesini duymaya hazır olun.
Seray Şahiner’in kalemini hâlâ keşfetmediyseniz, bundan daha doğru bir zaman olamaz
Düz Leyla OlmakSeray Şahiner 
Antabus
Seray Şahiner’in Antabus’u, okunması kolay ama hazmedilmesi zor bir kitap. Çünkü Leyla’nın hikâyesi yalnızca bir karakterin değil, bu ülkenin kadınlarının ortak sesi, ortak yarası. Leyla, bir birey olmaya çalışan ama sürekli bir kimliğe indirgenen, bir role sıkıştırılan, bir gölgeye dönüştürülen kadının temsili. Onun hikâyesi, sistemin, ailenin, toplumun ve suskunluğun iç içe geçmiş duvarlarında yankılanıyor. Konfeksiyon işçiliğinden zorla evliliğe, şiddetten yalnızlığa kadar her adımı tanıdık. Tanıdık çünkü bu adımlar, kadınların gündelik hayatında sessizce yürüdükleri yollar. Ama anlatım dili öyle ki, Leyla yaşadıklarını anlatırken güldürüyor. Gülmekten utanıyorsunuz. Çünkü o mizahın altında bir çığlık var. Mizah, acının makyajı değil; onun görünür kılınma biçimi.
“Benim en büyük hayalim boşanmak.” Bu cümle, Leyla’nın hayata dair umudunu değil; hayattan ne kadar uzaklaştırıldığını gösteriyor. Boşanmak, onun için bir özgürlük değil; özgürlüğe giden hen temel adım. Çünkü evlilik, onun için bir sevgi değil; bir sahiplik biçimi. Peki sevinçleri? Leyla bu duyguyu bilmiyor. Çünkü hiç sevinmiyor Leyla. Mutluluğu tadamıyor. Çünkü ona mutluluk hiç sunulmuyor. Ama yine de yaşıyor. Direniyor. Anlatıyor. Anlatmak, onun hayatta kalma biçimi. Mizah, acının üzerini örtmüyor; tam tersine onu görünür kılıyor. Leyla’nın sesi, gülerek ağlayan kadınların sesi. Ve biz okurlar, onunla birlikte biraz daha gerçek, biraz daha duyarlı oluyoruz.
“Ben, Osman kızı Leyla, Remzi'nin karısı Leyla oldum. Bana sorsalar, sadece 'Leyla' olmak isterim. 'Leyla'yla Mecnun' bile değil, düz Leyla.” Bu cümleyi defalarca okudum. Ne kadar sade bir dil ve ne kadar ağır bir anlam… Kadının toplumdaki yerini özetliyor: birinin kızı, birinin karısı, birinin gölgesi. Kadın, kendi adını bile1000Kitap
Seray Şahiner Antabus
Seray Şahiner’in Antabus’u, okunması kolay ama hazmedilmesi zor bir kitap. Çünkü Leyla’nın hikâyesi yalnızca bir karakterin değil, bu ülkenin kadınlarının ortak sesi, ortak yarası. Leyla, bir birey olmaya çalışan ama sürekli bir kimliğe indirgenen, bir role sıkıştırılan, bir gölgeye dönüştürülen kadının temsili. Onun hikâyesi, sistemin, ailenin, toplumun ve suskunluğun iç içe geçmiş duvarlarında yankılanıyor. Konfeksiyon işçiliğinden zorla evliliğe, şiddetten yalnızlığa kadar her adımı tanıdık. Tanıdık çünkü bu adımlar, kadınların gündelik hayatında sessizce yürüdükleri yollar. Ama anlatım dili öyle ki, Leyla yaşadıklarını anlatırken güldürüyor. Gülmekten utanıyorsunuz. Çünkü o mizahın altında bir çığlık var. Mizah, acının makyajı değil; onun görünür kılınma biçimi.
“Benim en büyük hayalim boşanmak.” Bu cümle, Leyla’nın hayata dair umudunu değil; hayattan ne kadar uzaklaştırıldığını gösteriyor. Boşanmak, onun için bir özgürlük değil; özgürlüğe giden hen temel adım. Çünkü evlilik, onun için bir sevgi değil; bir sahiplik biçimi. Peki sevinçleri? Leyla bu duyguyu bilmiyor. Çünkü hiç sevinmiyor Leyla. Mutluluğu tadamıyor. Çünkü ona mutluluk hiç sunulmuyor. Ama yine de yaşıyor. Direniyor. Anlatıyor. Anlatmak, onun hayatta kalma biçimi. Mizah, acının üzerini örtmüyor; tam tersine onu görünür kılıyor. Leyla’nın sesi, gülerek ağlayan kadınların sesi. Ve biz okurlar, onunla birlikte biraz daha gerçek, biraz daha duyarlı oluyoruz.
“Ben, Osman kızı Leyla, Remzi'nin karısı Leyla oldum. Bana sorsalar, sadece 'Leyla' olmak isterim. 'Leyla'yla Mecnun' bile değil, düz Leyla.” Bu cümleyi defalarca okudum. Ne kadar sade bir dil ve ne kadar ağır bir anlam… Kadının toplumdaki yerini özetliyor: birinin kızı, birinin karısı, birinin gölgesi. Kadın, kendi adını bileYazar Hakkında
Seray ŞahinerYazar · 7 kitap
1984 yılında Bursa'da doğdu, İstanbul'da büyüdü. İlköğrenimini Oruçgazi İlköğretim Okulu'nda, ortaöğrenimini Pertevniyal Anadolu Lisesi'nde tamamladı. 2007 yılında İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi, Gazetecilik Bölümü'nden mezun oldu. 2011'de Marmara Üniversitesi Radyo Televizyon ve Sinema Bölümü'nden, Sinema Anabilim Dalı'nda yüksek lisans derecesi aldı.
'Aylık Paldır Kültür Dergisi Hayvan'da ve Birgün Gazetesi'nde çalıştı. Uzun süre gitar ve resim dersi aldı, izcilik ve dağcılık yaptı. Dönemsel olarak, garsonluk, konfeksiyonda el işçiliği ve makinecilik yaptı.
2006 yılında Varlık Dergisi'nin düzenlediği Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri'nde, "Gelin Başı" isimli öykü dosyası "Dikkate Değer" bulundu. 2007 yılında "Gelin Başı" isimli kitabı Can Yayınları'nca yayımlandı. 
Sırrı Süreyya Önder 'e senaryo asistanlığı yaptı. 2008'de İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda sahnelenen 'Yedi Tepeli Aşk' oyununda, "Gelin Başı" kitabında yer alan üç öyküsü sahnelendi. 2010-2011 sezonunda "Gelin Başı"ndaki öykülerden uyarlanan "İadesiz Taahhütsüz" adlı oyun, Tiyatro Boyalıkuş tarafından sahnelendi. 2011'de ikinci öykü kitabı 'Hanımların Dikkatine' Can Yayınları'nca yayımlandı.
Sırrı Süreyya Önder 'e senaryo asistanlığı yaptı. 2008'de İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda sahnelenen 'Yedi Tepeli Aşk' oyununda, "Gelin Başı" kitabında yer alan üç öyküsü sahnelendi. 2010-2011 sezonunda "Gelin Başı"ndaki öykülerden uyarlanan "İadesiz Taahhütsüz" adlı oyun, Tiyatro Boyalıkuş tarafından sahnelendi. 2011'de ikinci öykü kitabı 'Hanımların Dikkatine' Can Yayınları'nca yayımlandı.
