Pek inceleme yazmam aslında, ancak bu kitaba dair düşüncelerimi buraya kaydederek tekrar tekrar önüme çıkmasını diliyorum.
Beni Budapeşte’ye oradaki hayatıma, fakirliğe, mecburiyete götürdü. Bu sebeple de bendeki önemi her zaman bambaşka olacaktır. Ben bu kitabı çok geç okudum, ancak çocuklarım, yeğenlerim olursa ilk okutacağım kitap olacaktır.
Ferenc molnar sadece bir kitap yazmamış bütün ayrıntıları da düşünmüş, gözümüzün önünde hüzünlü bir sahne oluşturmuş.
Babanın çocuğu ölüm döşeğindeyken müşterisinden yediği azar, tabut parası için oğluna veda edemeden dikiş dikmeye devam etmesi. Muhtaçlık, mecburiyet daha güzel anlatılamazdı.
Bizim bu çocuklardan öğreneceğimiz, cesaret, onur, fedakarlık, adanmışlık, vatan sevgisi, dürüstlük.. onlarca erdem var.