Hikayeye geçmeden önce; son zamanlarda okuduğum en samimi kitaptı kendisi. Nermin Yıldırım’ın okuduğum ilk kitabıydı şimdi diğerlerini de tek tek keşfetmek istiyorum. Dili çok akıcı, aşırı samimi, hiç sıkmayan, sizi hikayenin korkunç betimlemeleri ile yormayan olduğu gibi aslında en açık şekilde sizin verebileceğiniz tepkilerle süslenmiş bir kitap.
Ana karakterimizin başından bir aşk geçiyor sonrasında terk ediliyor ve bu acıyı atlatmak için başta kesinlikle saçma bulduğu (tıpkı her konuda benim yaptığım gibi) bir fikirle yola çıkarak hayatını bambaşka bir evreye getiriyor.
Hikayeyi anlatıp Spoiler vermek istemiyorum ama kitap size unutmayı değil de yaptığımız hataları kabullenmeyi öğretiyor. Kişisel gelişim diyemem ama kesinlikle gelişimime etki eden bir kitap oldu çok sevdim, çok eğlendim, yeri geldi gözlerim de doldu. Çok büyük bir zevkle ve çok güzel bir tatla okudum. Ellerine sağlık yazarın, diğer kitaplarını okumayı iple çekiyorum.