Roman, uzak bir adada üç adamın bir fener kurarak güvenliği sağlamaya çalışmasını anlatır.
Yazarin betimlemeleri harikulade. Minicik bir hikâyenin içine bolca karakter ve ıssız bir adada mahsur kalmalarına rağmen yeterli miktarda heyecan, gerilim, hüzün, çaresizlik gibi konu başlıkları sığmış Kitabın sonu ya da okunacak bir sonraki sayfa tahmin edilebilir olsa bile yine de tatlılıkla kendisini okutuyor. Denizcilik terimleri bolcaydı ancak beni hiç rahatsız etmedi, aklımda kalmayacağını bilerek üstünde hiç durmadan okuyup geçtim. Kötü kalpli bir grup insan ve deniz fenerinde görevli iyi kalpli üç arkadaşın arasında geçen hikâyede verilmek istenen mesaj bana göre netti. Fener = medeniyetin sembolü,mahkûmlar = toplum dışı güçler, kaos
Jules Verne burada insanın karanlıkla mücadelesini sembolik bir düzeye taşır. Yazar bu eserinde kahramanların yalnızlık karşısında nasıl değiştiğini büyük bir ustalıkla işler. Verne, suç ile cezanın, düzen ile düzensizliğin keskin çizgilerini sorgular:
“İnsan gerçekten doğuştan kötü mü, yoksa koşullar mı onu kötülüğe sürükler?”
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.