Ateşte Yanan Bedenler
.
“O bir ölüye âşıktı. Ben ise yaşayan bir ölüydüm.”
Mardin’in soğuk taş duvarlarında hüküm süren, bir ölüye âşık asil bir ağa… Berzan Harmanlı, özgürlük ateşiyle yanıp tutuşurken asi başını her zaman dik tutan Rozalin’e gönlünü kaptırırsa ne olur?
Rozalin, yaşarken gömüldü.
Berzan çoktan toprağa verdiği bir kadının yasını tutarken, hayatta kalan bir başka kadının kalbini yaktı.
Bu bir evlilik değildi. Bu bir kefen paylaşımıydı ve bu hikâye, ne yalnızca aşkın ne de yalnızca acının hikâyesi.
Bu, hem sevmeyi hem affetmeyi unutan iki yüreğin
aynı mezara konduğu
bir yaşamın romanı.
“Kendine bunu yapma Rozalin… Gelme bir daha buraya.”
Ama Rozalin hep geldi. Çünkü bazı kadınlar, acıya Sadıktır.
.
Size uzun bir süredir uzak durduğum Mardin kurgularından biriyle geldim. Berdel tarzı, zoraki evlilik tarzı kitapları ne kadar sevmesem bile anlamsız şekilde bu kitaba bayıldım ve tabi ki bir diğer bayıldığım olay Mardinin o büyülü atmosferini yazarımızın muazzam anlatımı. Gerçekten kitap aşırı akıcı ve merak uyandırıcı bir şekilde aktı ve gitti.
Rozalinin yaşamak zorunda bırakıldığı ev yaşadığı bir ton acıya rağmen Berzanı affetmesini ne kadar affetmesem bile bu tarz konulu kitapları seviyorsanız okumanızı tavsiye ederim. Ateşte Yanan BedenlerNur Arıcan