Tek kelimeyle MU-AZ-ZAM. Muazzamdı ya.
Yazarın dili mükemmel, konu muhteşem, karakterler.. ah karakterler..
Hani hep denk geliriz ya, aynı olayı bize ilk kim anlatırsa genelde onu haklı buluruz. Oysa bir de karşı taraftan dinlemek lazımdır. Bu kitap tam da bunu yapıyor. Olaya dahil olan herkesi ama herkesi bize dinletiyor, hem de kendi ağızlarından. Birini okurken diğerine kızıyorum ama sonra o kızdığım kişinin ağzından okuyunca ona hak veriyorum. Genel itibariyle bu hayatta HEPİMİZ HAKLIYIZ aslında.
Bir aile var, annesi ölmüş babası büyük oğlanla yaşıyor. 3 erkek kardeş ve 3 eş. Toplam 7 kişinin ağzından dinliyoruz tüm hikayeyi. Hatta 8. Ölen anne bile konuşuyor bir yerde. Ve biliyor musunuz, o da haklı. O kadar güzel bir kitaptı ki kimi okuduysam tadı damağımda kaldı. Ailenin sırları ile yüzleşmeleri, içten içe birbirleri hakkındaki fikirleri, olaylara bakış açıları, büyüme ve yetiştirilme tarz ve sebepleri, çocukluklarında gördükleri sevgi ya da göremedikleri sevgi, bu sevginin ya da sevgisizliğin sebepleri, eş seçimleri, eş seçimlerinin sebepleri, aile bağları, birlik ve beraberlikleri ya da tamamen ayrılıkları, çocuk sahibi olmaları ya da olmamaları, ekonomik durumları ve maddi kaygıları ya da kaygısızlıkları..
Gerçekten muazzam bir kitaptı. Uzun zamandır hayatın içinden bu kadar gerçekçi bir olay okumamıştım. Şermin Yaşar iyi ki var, ne yazsa okurum dediğim bir yazar. Daim olsun ve hep yazsın inşallah.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.