Tolstoy’un Çocukluk adlı eseri, aslında yazarın kendi hayatından izler taşıyan, masumiyetle hüzün arasında gidip gelen çok temiz bir anlatı. Kitabı okurken bir çocuğun gözünden dünyaya bakmanın ne kadar hem basit hem de derin olduğunu hatırlıyorsun.
Tolstoy, küçük şeyleri büyüterek anlatıyor: bir bakış, bir öğretmenin sözü, bir annenin elinin sıcaklığı… Bunları öyle sade ama dokunan bir üslupla veriyor ki, kendi çocukluğuna dönüyorsun ister istemez.
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.