Gülseren Budayıcıoğlu ’nun 
Hayatın Sesi benim için bir romandan çok, yazarın kliniğinden süzülüp gelen ve toplumsal yaralarımıza dokunan kısa notların bir bütünüydü. Her bir bölüm; özellikle kadına ve çocuğa yönelik şiddetin görünmeyen yüzüne ayna tutuyor ve okuyucuyu rahatsız edici ama bir o kadar da gerekli bir yüzleşmeye davet ediyor.
Kitabın yalın, samimi sohbet havası konuların ağırlığını hafifletse de, Budayıcıoğlu’nun büyük bir şefkatle aktardığı gerçekler zihnimde silinmez izler bıraktı.
Hayatın Sesi sadece başkalarının hikâyelerini okumak değil; aynı zamanda kendi içimizdeki şiddet ihtimallerini, kırılganlıklarımızı ve iyileşme gücümüzü sorgulatan dokunaklı bir kapı aralıyor.
Hayatın karmaşasına kısa bir mola verip kendinizi bu içten anlatıların akışına bırakmak isterseniz, bu kitap güzel bir eşlikçi olacaktır. Şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
·
444 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.