Yalnızlığın Esirleri ~ Patrick Hamilton
Merhaba sevgili kitapseverler, savaşın gürültüsü uzaktan duyulurken, asıl savaşın insanların arasında, yemek masalarında, bakışlarda ve söylenen sözlerde verildiğini hiç düşündünüz mü? Yalnızlığın Esirleri yazarla tanışma kitabımdı ve beni tam da böyle bir cephenin ortasına bıraktı.
Kitap, İkinci Dünya Savaşı İngiltere'sinde, Rosamund Çay Odaları adlı bir pansiyonda geçiyor. Ortada zamanın donduğu, mekanın daraldığı, kasvetli ve durağan bir atmosfer var. Hamilton, bu durağanlığı o kadar ustaca kullanmış ki, okurken yazarın tamda istediği gibi sıkılıyor ve merak ediyorsunuz. Karakterler arasındaki o zoraki birliktelik, Bay Thwaites'in pasif agresif zorbalığı ve Roach'un yalnızlığı insan ruhunun karanlık dehlizlerini, toksik ilişkilerin nasıl bir bataklığa dönüştüğünü inanılmaz bir gerçekçilikle anlatıyor. Okurken karakterlere hem kızıyor hem de o çaresizliği iliklerinizde hissediyorsunuz.
Yoğun, ağır ama bir o kadar da sarsıcı bir kitap. Yalnızlığın sadece tek başına olmak değil, kalabalıklar içinde "anlaşılamamak" olduğunu yüzünüze çarpıyor.
Ve kitapta sessiz bir baş karakter var ki o da; Rosamund Çay Odaları. Duvarlarına sinmiş o kasvetle, sakinlerini belirli davranışlara zorlayan, onları hem koruyan hem hapseden canlı bir organizma gibi. Yazar pansiyonun kendisini (yani mekânı) öyle bir karakterleştirmiş ki okurken sizi de içine çekip odaların havasını solutuyor.
Patrick Hamilton'ın bu başyapıtına bir şans verin isterim. Ama uyarayım; o pansiyonun kapısından girdiğinizde, o kasvet sizin de üzerinize sinecek.
Tabii ki bu muhteşem eseri daha da muhteşem hale getiren Suat Kemal Angı’ya teşekkürler.
Herkese keyifli okumalar, sevgiyle
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.