20 Yıl önce başlayan Müslüman Dülger Bahşı ve Hristiyan papazın kızı Kaknusia’nın aşk öyküsü. Olaylar Osmanlı dönem padişahı I. Ahmet’in zamanında geçmekte. Onun inşaa ettirdiği ihtişamlı Sultan Ahmet Camiisi de kurguya dahil olmuş. Hikâye oldukça sürükleyici.
O dönemde böyle bir aşk nasıl görünürdü insanın gözünde? Nasıl bakarlardı insanlar hiç düşünebiliyor musunuz?
Peki bir insan ne kadar çok sevebilir karşısındakini? Evet çok sorduğumuz bir soru aslında bu , kitapta bunu çok güzel anlatmaktadır;
“O benim her sabahki uyanma sebebimdir. Uyumadan önce son şeyim, uyandığım zamanki ilk şeyim. Eğer yaşıyorsam, onu bulma arzusudur beni hayatta tutan..”
Kitabın sonunda ise okura bir soru yöneltilir: “Sevgili uğruna kurban olan kim? Hangimiz hakikatli âşık?” diye. Benim buna cevabım, Bahşı ve Kaknusia oldu. Çünkü iki sevgilinin başına ne kötülükler ne zorluklar gelse de asla birbirlerinden vazgeçmediler. Üstelik Gunala ve İshak’a karşıda çok iyimser oldular.Öyle ki Gunala “Ben Bahşı Bey’in esiriyim!” derken nefsinin esiri oldu. Aşkı hastalığa döndü. İshak ise kendisine ait olmayanları bir türlü azad edemedi. Üstelik Mahmut Dede'nin “kafesteki kuşu azad et!” ikazına rağmen...
Ezcümle: aşka dair çok sarsıcı, öğretici ve hüzün verici bir romandı. Sizlere de mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.